2026 අප්රේල් මස 11 වන සෙනසුරාදා
2026 අප්රේල් මස 11 වන සෙනසුරාදා
රත්න ශ්රී විජේසිංහයන්ගේ ගේයපද සුරචනයෙන් ද කරුණාරත්න දිවුල්ගනයන්ගේ සුගායනයෙන් ද එච්.එම් ජයවර්ධනයන්ගේ මියැසිය
පාර දිගේ ඇත් ගමනින් පැමිණි කිරි පැහැති බෙන්ස් රථය පතරංග යකඩ ගේට්ටුවක් ඉදිරිපිට නැවතී දෙපාරක් නලාව හැඬවීය.
ඇතැම් විට මෙම අදහසට හේතු වන්නට ඇත්තේ පැල නැති හේනක් ගැන සිතා ගත නොහැකි වීම විය හැකි ය. අද නගරයේ සිටින බොහෝ දෙනා දන්න
“මට සුගත් කියපං. නැත්තන් මිස්ටර් සිල්වා කියපන්. අයියා කෑල්ලට මං එතරං කැමති නෑ.”
සිංහල, දමිළ, මුස්ලිම් ජාතිකයෝ යෝධ ජනසංහාර, දේපළ සංහාර කිහිපයකටම මුහුණ දුන්හ.
මගේ සොහොයුරකු වූ සෝමපාලගේ අසනීපය ගැන දැනගන්නට ලැබුණු වේලෙහි මා තුළ මහත් ශෝකයක් ඇති විය.
‘ “ඔබ ලෝකේ දිහා බලන්නේ හරිම අසුබවාදී විදියට, පිලිප් පිලිපොවිච්,” තරුණයා කීය. “ඒ ගොල්ලෝ මෑතක දී හුඟක් දේවල් වෙනස් ක
කියවලා තියෙනවද ’’සෝර්බා නම් ග්රීකයා’’ නවකතාව. ඒක හරිම ලස්සන කතාවක්. එහි ආරම්භය ඉතාමත් සිනමාත්මකයි.
අප්රකට ගේයපද රචක සිරිසමන් විජේතුංගයන්ගේ සුප්රකට පද සංකල්පනාවෙන් ද සුකීර්තිමත් ගාන්ධර්ව ආචාර්ය දයාරත්න රණතු
විශිෂ්ට ඇමරිකානු නවකතාකරුවකු, කෙටිකතාකරුවකු සහ මාධ්යවේදියකු වූ අර්නස්ට් මිලර් හෙමිංවේ, ඔහුගේ සුවිශේෂී ලිවීමේ
සයිමන් නවගත්තේගම නවකතාකරුවකු විදියට සුවිශේෂයි. ඒක නියම උත්තරයක් නෙවේ. එක සාම්ප්රදායී උත්තරයක් පමණයි.
නිහාල් සිල්වා 1954 ජනවාරි මස 10 වැනිදා කිරුළපන දිළිඳු පවුලක උපත ලැබු අයෙකි.ඔහුගේ පියා දුම්රිය කම්කරුවෙක් සහ මව සාත්ත
ආදර්ශමත් පවුලකට උදාහරණයක් ඕනෑ වුණු වෙලාවට මුළු ගම ම ඇඟිල්ල දික් කළේ පීරිස් පවුල දිහාවට.
ඩෝල්ටන් අල්විසුන්ගේ ගේයපද මාලාවෙන් ද නන්දා මාලිනීයන්ගේ කර්ණරසායන ස්වරමාධුර්යයෙන් ද පණ්ඩිත් අමරදේවයන්ගේ ස්වරා
ජෝගෙ ඇක්ටින් අද තරුණ පරපුරත් රස විඳිනවා. මං හිතන්නෙ ජෝ අබේවික්රමයන් කරපු චිත්රපට 162 අතරින් වැඩි දෙනෙක් කැමති ම ච
“තිසේරා - කොහෙද අනේ ඕගොල්ලො - පේෂන්ට් කෙනෙක් ඉන්නව - වෝඩ් නම්බර් නයින් යවන්න-”
ෆ්රාන්ස් කෆ්කා සහ මිලේනා ජෙසෙන්ස්කා අතර සම්බන්ධතාව 1920 දී ආරම්භ වූ දැඩි, උද්යෝගිමත්, නමුත් අවසානයේ ප්රේමයම පිර
රෝමන් පොලොන්ස්කිගේ ’ද පියානිස්ට්’ නැරඹිය යුතුම චිත්රපටයක් පමණක් නොව එය තවත් කීපවරක්ම නැරඹිය යුතු චිත්රපටයකි.
සාම්ප්රදායික ජනමාධ්ය කලාව අභාවයට යමින් පවතින බවත් මුද්රිත මාධ්ය ඩයිනෝසරයා මියැදෙමින් සිටින බවත් ඇතමෙක් ත
කියවල තියෙනවද... ? ඕමාර් ඛයියාම්ගෙ ’’රුබය්යාට්’’
කෙන්යානු ලේඛක න්ගුගි වා තිඔංගෝ පරිවර්තන කෘති කියවන සිංහල පාඨකයාට අමුත්තෙක් නොවේ.
’’ මම පන්සලට ගිහින් එන්න යනවා.’’ දොර රෙද්ද මෑත්කර කාමරයට එබී මංගලී පවසනු ඇසුණත් ,මා සිටියේ නින්ද ගොස් ඇතුවාක් මෙන්
ලංකාවේ ’’යාන්ස් ලෝකයේ’’ නැතිනම් ’’රසකතා ලෝකයේ’’රජකු ලෙස ’’ඩබ්ලිව්.ජයසිරි’’හැඳින්විය හැකිය.
විමල් ඒ හාස්කම කළේ ස්වඋත්සාහයෙන් ප්රගුණ කරගනිමින්, හාපුරා කියා එදා සිංහල වේදිකාවට හඳුන්වාදුන් අභිරූපණ
ශ්රී චන්ද්රරත්න මානවසිංහයන්ගේ සුදුර්ලභ පද සංරචනාවෙන් ද නාරද දිසාසේකරයන්ගේ සුගායනයෙන් ද අර්.මුත්තුසාමිගේ ස්
අපේ රටේ විභාග ඉතිහාසය දෙස බලන විට එක් සුවිශේෂී නාමයක් අදටත් නොසැලී බැබළෙයි. ඒ නම දේශමාන්ය මහාචාර්ය නන්දදාස කෝද
“තිසේරා - කොහෙද අනේ ඕගොල්ලො - පේෂන්ට් කෙනෙක් ඉන්නව - වෝඩ් නම්බර් නයින් යවන්න-”
ඇත්තටම සයිමන් වීරයෙක්ද? ඕන කෙනකුට කියන්න පුළුවන් එයා ජාතික වීරයෙක් නම් නෙමෙයි කියලා.
