2026 පෙබරවාරි මස 18 වන බදාදා
2026 පෙබරවාරි මස 18 වන බදාදා
නිහාල් සිල්වා 1954 ජනවාරි මස 10 වැනිදා කිරුළපන දිළිඳු පවුලක උපත ලැබු අයෙකි.ඔහුගේ පියා දුම්රිය කම්කරුවෙක් සහ මව සාත්ත
අධිරාජයාගේ මාලිගාව, ලෝකේ තිබ්බ අරුම පුදුම තැනක්. ඉතාම වටින, සියුමැලි පිඟන් ගඩොලින් සම්පුර්ණයෙන්ම නිම කර තියෙන මේ
තමන්ගේ කොණ්ඩා වියලන යන්ත්රය විකුණලා ඔහුගෙ අත්පිටපත තැපැල් කරන්න මුදල් දුන්න ඇය පස්සෙ ඒ පොත නොබෙල් සම්මාන දිනන හ
ලාංකීය සිනමාවේ අතිවිශිෂ්ටතම රංගන ශිල්පිනිය නම් කරන ලෙස යමකු මගෙන් ඉල්ලා සිටියහොත් , මගේ පිළිතුර ලැබෙන්නෙ ටිකක් ප
ජනප්රිය සංස්කෘතිය අපේ රට තුළ සාකච්ඡාවට ගැනෙන්නේ හැත්තෑවේ දශකයත් සමඟය. එහෙත් ප්රශ්නය වන්නේ 70 දශකයට පෙර මේ කියන ජ
ලියන කාමරයේ තියෙන පුංචි රේඩියෝවේ ප්රියාගෙ ගීයක් වාදනය වෙනවා. ගීතයේ පද ප්රේමකීර්තිගෙ.ලියමින් හිටපු පෑන පොඩ්ඩක
එක් කලෙක බුදුහු ඉන්දසාල නම් ගුහාවේ වැඩ වෙසෙති. එවක බුදුන් හමුව පැන විචාරීමක් කරනට රිසිවූ සක් දෙව් තම ගඳඹ පන්සිළු අ
මහින්ද අල්ගමයන්ගේ ගේය පද රචනයෙන් ද නන්දා මාලිනීයන්ගේ සුදුර්ලභ ස්වරාලංකාරයෙන් හා සුගායනයෙන් ද සුවිභූෂිත මෙි ගීම
වෙලාව පහයි.වැඩ ඇරිලා මිනිස්සු ගෙදර යන වෙලාව.පාරේ එකම ගාලගෝට්ටියක්.වාහන බ්රේක් ගහන සද්ද,හෝන් ගහන සද්ද ,බැණ අඬගහගන
ලූෂන් බුලත්සිංහල දක්ෂ වේදිකා නාට්ය නළුවෙකි. හැට හැත්තෑ ගණන්වල ඔහු වේදිකා නාට්ය කීපයකම ප්රාමාණික රංගනයක් ඉදි
කිසියම් නවකතාකරුවකුගේ වගකීම තමා වෙසෙන ජීවී- අජීවී පරිසරයේ සංසිද්ධි උකහා , සාහිත්ය රසය හොවා, සහකම්පනය ඇති කරවන අ
ඇත්තටම සයිමන් වීරයෙක්ද? ඕන කෙනකුට කියන්න පුළුවන් එයා ජාතික වීරයෙක් නම් නෙමෙයි කියලා. හැමෝම හිතනවා වගේ සයිමනුත් හ
’’ගුණදාස අමරසේකරයන්ගේ කාව්යවලටත් නවකතාවලටත් එකල පැවති, මෙකල නැති අදහස්වලටත් මහත් සේ ඇලුම් කළ මම අමරසේකරවාදියෙ
“මට සුගත් කියපං. නැත්තන් මිස්ටර් සිල්වා කියපන්. අයියා කෑල්ලට මං එතරං කැමති නෑ.”
මගේ මතකය ඈත අතීතයට දිව යයි. මගේ මහගෙදර පිහිටි කළුබෝවිල පන්සල පාර එකල පටු ගුරු පාරකි. එම ගුරු පාරට හැරෙන නුගේගොඩ දෙහ
මහාචර්ය සුනිල් ආරියරත්නයන්ගේ ගේයපද මාලාවෙන් ද නන්දා මාලිනීයන්ගේ සහ ගුණදාස කපුගේයන්ගේ ගායනයෙන් ද කපුගේ සූරීන්ග
කපිල කුමාර කාලිංග නමක් දිනා ගත් ප්රබන්ධ රචකයෙකි. එමෙන්ම අමතක නොවන ගීත කීපයක් ලියූ ගීත රචකයෙකි. එබඳු කෙනකු කෙටිකව
වර්ෂ එක්දහස් හත්සිය අනූ නමයේ මැයි මාසයේ විසි හය වැනිදා ලෝක සාහිත්ය වංශයට වැදගත් දවසක් වූයේය. මන්ද ලෝක සාහිත්යය
මා ඉපදුණේ ගුවන්විදුලිය ඉපදී තුදුස් වසකිනි. මා නමෝ විත්තියෙන් ගුවන් විදුලියට පා තැබුවේ මගේ වසු වියේය. මම දැන් අසූ ව
මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්නයන්ගේ ධ්වනිතාර්ථපූර්ණ ගේයපද සුරචනයෙන් ද නන්දා මාලනීයන්ගේ භාවානුරාගී සුගායනයෙන් ද එච්
තමන්ගේ කොණ්ඩා වියලන යන්ත්රය විකුණලා ඔහුගෙ අත්පිටපත තැපැල් කරන්න මුදල් දුන්න ඇය පස්සෙ ඒ පොත නොබෙල් සම්මාන දිනන හ
මාගලක් වගේ පේන දිගම දිග තාර පාරේ මැද හරියේ තියන එක ම එක කෑමකඩ පේලිය දිහාට - අවන්හල් සංකීර්ණය පැත්තට හැරවෙන කාර්-
රෝහණ විජේවීරයන්ගේ ජේවීපීය බිහිවූයේ 06 වැනි දශකයේ යැයි සිතමි. එහෙත් ඒ ජේවීපීය ඉපදෙන්න බොහෝ කලකට පෙර , එනම් , ඊට කලින්
1987 දී නම් ගම් උපත රචනා කරමින් සාහිත්යකරණයට අත්පොත් තබන ඇය දශක ගණනාවක් පුරා සාහිත්ය කෙත පෝෂණයට තමාට ඇති හැකි තරම
මහගම සේකරයන්ගේ ගේයපද සුරචනයෙන් ද පණ්ඩිත් අමරදේවයන්ගේ සුගායනයෙන් සහ ස්වරාලංකාරයෙන් ද යුතු මෙි ගීමිණ ශෘංගාරරසය ද
ගුණදාස අමරසේකර ලේඛකයාණන්ට 96 වන විය පිරුණේ 2025 නොවැම්බර් 12 වන දාය. මේ හෘදයංගම අතීත ආවර්ජනය ඒ නිමිත්තෙනි.
