2026 මාර්තු මස 05 වන බ්රහස්පතින්දා
2026 මාර්තු මස 05 වන බ්රහස්පතින්දා
දෙවැනි ලෝක මහා යුද්ධයේ දී සෝවියට් දේශය විශාල කාර්යභාරයක් ඉටු කරන ලද බවත්, ඇත්තටම නාසින්ගේ පරාජය ඇරැඹුණේ එරට දී බව
සිතිජය සිසාරා ගොස් දිවි ගෙවන සුභාෂිණී ජයතිලක කිවිඳිය ශ්රී ලංකා හයිකු කවි සංග්රහයක හිමිකාරියක වන අතර “සිතිජය ස
උණුසුම් කෝපි බඳුනක උණුසුම මැකෙයි ටික ටික බිඳෙන් බිඳ හිස් වුණ බඳුන පතුලේ රසම ටික
ඉස්තරම් සිත්තරා මැවූ සිත්තම් මැදින් උසින් වැඩි කඳු පෙළක් පිළිමගෙයි
හඬ කැවීම් ශිල්පිනියක හා රංග වේදිනියක වන කුමුදු කුමාරසිංහගේ කොළඹ මතක 02
හයිකු අනන්තය පාලිත සේනාරත්නගේ 7වැනි හයිකු කාව්ය සංග්රහය
නොවැටුණු වැහි බිඳු උදුරා තම්බපන්නී දික්කුබුරගේ නවතම කාව්ය සංග්රහයයි
මහාචාර්ය ලියනගේ අමරකීර්ති ලාංකේය නිර්මාණ සාහිත්යයේ වපසරිය පුළුල් කිරීමට දායක වූ සුදුර්ලභ ලේඛකයෙකි.විචාරකයෙ
පහත සඳහන් කථාන්දරය වරක් මට පැවසුවේ මා දන්නා හඳුනන කෙනෙකි.
පිස්සකුට පොත් ලියන්න පුළුවන්ද? පොඩ්ඩක් ඉන්න, සටහන ආරම්භයෙ ම පිහියකින් ඇන්න වගේ එහෙම ප්රශ්නයක් ඇහුව ම මට දැනෙනව
මෙරට වියතුන් සබා මැද, දේශපාලන වේදිකා මත, පුවත්පත්වල මෙන්ම ගුවන්විදුලි හා රූපවාහිනී නාලිකාවල ද නිතර පට්ට ගහන සුලබ
අතුරු කතාව (digression) මගින් තේමාව කුලුගැන්වීමේ ශිල්පය (device) අපගේ චිරන්තන සාහිත්ය තුළ පවා කැපී පෙනෙන අවස්ථා එමටය. ජාතක කත
ෆ්රන්ස විප්ලව සමයේ ගිලටීනගත කොට මරා දැමුණු ඔන්ද්රෙ ෂෙනියේ (André Chénier) යනු, කොටින්ම, අද දක්වා ෆ්රන්ස කාව්ය ඉතිහාසය
මේ පොතේ නම පිළිබඳ ව මෙය සිංහලට පරිවර්තනය කළ ට්රිලීෂියා ගුණවර්ධන මහත්මිය පොත අග ඇති සංස්කාරක සටහනේ මෙලෙස පැහැදිල
වැහැරී ගිය උකුළේ නැත සුව යහනක් සැදුණේ වියළී ගිය දෙතනේ නැත කිරි බිඳුවක් එරුණේ කප පවතින තුරු නොනිමෙන සුසුමෙන් සමුග
ආදරය කරමි, ඒ ප්රථම තැනුම්කරුට තාප්පයේ හිදැසක් තබා ගියාට කුඩා, රවුම් හෝ හතරැස් විවරයක් වාතනයට නැතොත් බලන්නට ලොව ද
නුඹ සමග ආ මග තව මඳක් දුරට යමි දොරටුව වැසුණු පසු හැරී යායුතු බව දනිමි මිදී කවුළුවෙන් නුඹ පියාඹනු දකිමි හුරු පුරුදු
සිහිලැල් හැඟුම් නඟමින් හදවත මිරී ඉවුරෙන් තබා යයි රසමුසු තැන් පීරී වන මල් තුටින් හිනැහෙන රහසෙන් බේරී ගඟුලැල් ගලයි
ඉලක්ෂ ජයවර්ධනගේ නවතම කාව්ය සංග්රහය ’සරාගික ගස්වල මලානික පත්’
ලොව පුරා විසිරුණු අබිරහස් හඹා ගොස් ඒ ඇසුරෙන් ලියන ලද ගවේශනාත්මක ලිපි පෙළක එකතුවක්
ඉතාලියේ ජිවත් වෙමින් සාහිත්යකරණයේ යෙදෙන ලෝලිතා රචනා කල වෙරෝනිකා සහ තවත් කතා
කලකින් විත් සිසාරා හෙව්වට හුරුපුරුදු තැන් නැත පැතූ විලසට කැන්වස් සපත්තු නිතර ආ ගිය පෙත් මග මවා සිදුරු කර අධිවේග
විභවි සංස්කෘතික ඇකඩමියේ පුරෝගාමී ක්රියාකාරයකු වූ ආචාර්ය සුනිල් විජේසිරි වර්ධනයෝ මෙරට බුද්ධිමය සංස්කෘතියේ කැ
