පරිප්පු හොදි ටිකක් සමඟ ඉඳිආප්ප පහක් උදේ ආහාරයට ගත් පුද්ගලයකුට රුපියල් එකසිය පනහක මිලක් ගෙවන්නට සිදුවූ පුවතක් ගම්පහ දිසාවේ ප‍්‍රසිද්ධ නගරයකින් අසන්නට ලැබේ.

සිංහල අවුරුදු දිනට පසු දිනයයි. මේ අය නිවෙසින් පිටව ගියේ සිරිත් පරිදි හෝටලයකින් උදේ ආහාරය ගන්නා අදහසිනි. පෙර පුරුදු හෝටලය වසා තිබිණි. ටික දුරක් යද්දී හෝටලයක් විවෘත කර තිබෙනු දක්නට ලැබිණි. උදේ ආහාරය තිබේදැයි ඔහු ඇසීය ඇති බව දැන ගත් ඔහු මේසයක වාඩිවී සිටියේ වේටර්වරයකු එනතුරුය.

වේටර් ආවේ නැත. ටික වේලාවකින් ආ කළමනාකරු යැයි සිතිය හැකි අයකු මහත්තයා ඇති තරම් බෙදාගෙන කන්නැයි ඔහුට දැන්වීය. ඒ අනුව කෑම මේසයට ගිය ඔහුට විවිධ ආහාර වර්ග ඇති බව දක්නට ලැබුණත් අතේ එතරම් මුදලක් නැති නිසා ඉඳිආප්ප පහක් හා ඊට අවශ්‍ය තරමට පරිප්පු හොදි බෙදාගෙන ආහාරය ගත්තේය.

මුදල් ගෙවීමට ගියේය. රුපියල් එකසිය පනහක බිලක් ඔහුට ලැබිණි. මේ ඇයි ඔහු විමසීය. මහත්තයා දෙකක් කෑවත් සියයක් කෑවත් අපේ ගාන ඒක තමයි කළමනාකරු කීවේය. ඒ බව සඳහන් මෙනු පතක්ද අතට ලැබිණි. එය ”බුෆේ” මෙනුපතකි. කළමනාකරු හරිය.

අතේ තිබුණේ රුපියල් සියයක් පමණි. මිතුරකුට ඇමතුමක්දී ගෙන්වාගෙන බිල ගෙවා ඔහු පිටව ගියේ ආයේ මේ වගේ ගොන්කම් නොකරන බව කියමිනි.