වැදගත් පෙනුමැති මහතෙක් මාර්ගයේ ධාවනයවූ ත්‍රිරෝද රථයක් නැවැත්වීය. “කඳානට ගිහිල්ලා එන්න ඕනේ” ඔහු පැවසීය. රියැදුරා සතුටින් ගමන් ඇරඹුවේ ගාස්තුව රුපියල් දහසක්වත් ලබාගත හැකි බැවිනි. පෑලියගොඩ ඉන්ධනහල පසුකළ විට “ෂෙඞ් එකට දාන්නැයි” අමුත්තා කීය. “දැන් රිවර්ස් කළොත් පොලිසියෙන් ලියනවා.” රියැදුරා පැවසීය. “රිවර්ස් කරන්න, මම පොලිසියේ” අමුත්තාගේ බසට රියැදුරා අවනත විය.


ඉන්ධනහල තුළ කිසිවෙකු නොදුටු බව දුටු අමුත්තා පොම්පකරුවෙකු අමතා “මට මැනේජර් මහත්තයාගේ ෆෝන් නොම්මරේ දෙන්නැයි පැවසීය.” “එහෙම දෙන්න බැහැනේ” පොම්පකරු කීය. “මම බුද්ධි අංශයේ එස්.අයි.”


පොම්පකරු දුරකථන අංකය ලබාදුන් විට අංකය රියැදුරාගේ ජංගම දුරකථනයේ සටහන් කරගන්නා මෙන් අමුත්තා පැවසීය. “හරි සර්” යනුවෙන් පැවසූ රියැදුරා අංකය තම දුරකථනයට ඇතුළු කළේය. “යමු” කී අමුත්තා රියැදුරාගේ ජංගම දුරකථනය ගෙන පෙරකී අංකයට කතා කරන අතරතුර රියැදුරා ත්‍රිරෝද රථය ධාවනය කළේය.


වත්තල පරණ පාරට හරවන ලෙසට උපදෙස් ලැබූ රියැදුරා රථය හැරවූ විට, ඉන් බැසගත් අමුත්තා “ටිකක් ඉන්නැයි” පවසා දුරකථනයද කණේ තබාගෙන පාර හරහා ගමන් කළේය. බොහෝ වේලාවක් ගතවිය. අමුත්තා පැමිණියේ නැත. වත්තල පොලිසියේ පැමිණිල්ලක් දැමූ රියැදුරා කළකිරුණු සිතින් ආපසු පැමිණියේය.

ක්‍රිස්ටෝපර් සීපියන්