උපන් ඇදුමින් ‘‘සැරසී‘‘ දේශන වලට සහභාගී වන්නට හංගේරියාවේ කපොස්වාර් සරසවියේ සිසුහු කටයුතු කළහ.
විශ්වවිද්යාල පාලනාධිකාරිය සිසු සිසුවියන් අඳින පළඳින ආකාරය ගැනත් නීති දැමිමට විරෝධය පළ කිරීම ඔවුන්ගේ අරමුණ වී තිබුණි.
නව නීති අනුව විශ්වවිද්යාලයට පැමිණීමේදී සිසුවියන්ට කොටට ඇඳිමට,වත්සුණු තැවරීමට,තොල් ආලේපන නිය ආලේපන තැවරීම ආදිය සිදු කිරීමට අවසර නැත.සිසුන්ට කොට කලිසම් ඇඳීම,ටී ෂර්ට් ඇඳිමට ආදියට අවසර නැත.
ඇදුම් පැළදුම් ගැන මෙවන් නීති ගොන්නක් පිළිපැදීමට නම් කළ යුත්තේ ඇදුම් නොඇඳ සිටීම බව තීරණය කළ තමන් මෙසේ නිරුවතින් විශ්වවිද්යාලයට පැමිණි බව සිසුහු පැවසූහ.
කෙසේ වෙතත් විශ්වවිද්යාල බළධාරීන්ගේ අදහස වන්නේ වෘත්තිකයන් වීමට අධ්යාපනය ලබන විශ්වවිද්යාල සිසු සිසුවියන් ඇඳුමේ පැළඳුමේ සිටම තම තමන් පාලනය කර ගැනීම ගැන උගත යුතු බවය.මෙවන් නීති හදුන්වාදීමේ අරමුණ වූයේත් එය යැයිද ඔවුහු කීහ.

COMMENTS
Reply To:
Sisira - cb chds hcdsh cdshcsdchdhd
දෙන්නකෝ අපේ අන්තරෙත් ඔය විදියේ විරෝධයක්. ලේසියෙන්ම ජාත්යන්තරයට යන්න පුළුවන්. ඔය පාරවල් වල එන පෙළපාලියක් ඔය විදියට ආවනම් අම්මපා දවස් දෙක තුනක් පාර වහල තිබුනත් කමක් නැහැ...(නදී)
ඔන්න දැන්නම් පොත පෙරලන්න බැහැ..හොඳේ.. (නදී)
මේ අය විශ්ව විද්යාල වහන්න දෙන්නේ නැත. නිරුවතින් හරි පන්ති එනවා. නියමිත වෙලාවට විභාග වලට ඉඳලා පාස් වෙනවා. එසේම එන අනික් අයට විශ්ව විද්යාල ඉඩ දීලා රැකියා සොයාගෙන යනවා. ඒකට අපේ අය? පිනට ඉගෙනගෙන රටත් කනවා. විශ්ව විද්යාලයත් කනවා. අපිවත් කනවා. (නි)
මේ ගොල්ලන්ට තිබුනේ පොත් වලින් මුහුණ වහ ගන්නයි. එතකොට අනික් අය දන්නේ නැහැ කාගේ ඒවාද දකින්නේ කියලා. (නි)
මේ වගේ දේවලට නම් අදහස් නිකම්ම ලියැවෙනවා නේද යාලුවනේ? (නි)
ආදීවාසීන්ට එයාලා කැමති විදිහකට ඉන්න දෙන එක තමා හොද (නි)
කුමුදු , අපේ ඉතින් ඔහොම ඉන්නේ රෑට නේ (නදී)
බන්දුල අයියේ මෙතන කුකුල්ලු කීදෙනාද? ඔයා කියන්නේ තෙමිච්ච කුකුලෙක් ගැන නේ?(නදී)
අපි පුංචි කලේ ජීන්ස් ඇදල හිටියේ සුද්දියන් විතරයි. උන් ඇදගෙන ඉන්න ඇදුම් දැක්කම අපේ අම්මලා ආච්චිලා ලැජ්ජාවෙන් හිටියා. එහෙත් අද අපේම නංගිලා අර සුද්දීයන්ටත් එහා ගිය ඇදුම් අදිනවා. බස්වල උඩ පොල්ල අල්ල ගෙන යන සමහර නංගිලාගේ මල්ලිලාගේ ඇදුම් අගල් දෙකක් තුනක් පාත් වෙනවා. හංගේරියාවේ යන්න ඕන නැහැ. තව ඉස්සරහදි ලංකාවෙත් ඕවා බලාගන්න පුලුවන්.(නදී)
බට්ටට ප්රස්නයක් වෙලා තියෙන්නේ වැරදි වැටහීමක් නිසා..මේ අයගේ උඩුකය විතරයි නිරුවත්..කට්ටිය යටට ඇදල ඉන්නේ..(නදී)
මට හංගේරියාවට මේ දැන්ම යන්න ඕනේ.(නදී)
මෙන්න ප්රස්නේ? මගේ පොත තුන් හුලස් වෙනවා..ඒක වලක් වන්නේ කොහොමද?.(නදී)
මේ අය මුදල් දීල විශ්ව විද්යාලෙ ගිය අයද කොහෙද නැත්නම් මේවත් ප්රශ්නද ?.....(නදී)
බලන්නකෝ ගැහැණු ළමයි සහ පිරිමි ළමයි පොත් වලින් වහගෙන ඉඳගෙන ඉන්න ලස්සන..හැමෝම මේ විදිහටම හිටියා නම් මේ ලෝකේ තියෙන ප්රශ්න ගොඩක් අඩු වෙයි.
හංගේරියාවේ එහෙම වුනත් ලංකාවේ එහෙම වෙන්නේ නෑ. (අ)
අපි වගේ පොඩි අයට ඕවා ගානක් නෑ. අක්කියේ...ඔයාලට තමයි...ඉතින්...(අ)
මටත් පොතක් ගන්න සල්ලි නෑ. නංගී මොකක්ද ඔය පොතේ නම. අයි.ඇස්බි ඇන් අංකය ...පෑනත් නෑ ඔයාගේ ඇඟිල්ලෙන් ලියල දෙන්නකෝ...(නදී)
ඉන්දු, මම නම් ඔයාගේ පොත මටත් ටිකක් බලන්න දෙන්නකෝ කියල ඉල්ලා ගන්නවා .(නදී).
හංගේරියා යන්න වීසා ගන්න අපහසුයිද දන්නේ නැහැ ? .(නදී)
මට පුදුම මොලේ කළදක් නැති මේ පැටවූ ටික කොහොමද විශ්වවිද්යාලේ ගියේ කියල..(නදී)
(ඉන්දු හැමෝම මේ විදිහටම හිටියා නම් මේ ලෝකේ තියෙන ප්රශ්න ගොඩක් අඩු වෙයි.) එහෙනම් ඉතින් කාලාන්තරයක් බලාගෙන ඉන්න වෙනවා. (ස)
දැන් ඉතින් කියන්න තියෙන්නේ, පුරුද්දට වඩා ජන්මය ලොකුයි කියලයි, මොකද මෙම පුරුදු ජන්මයෙන් එන ඒවා. (ස)
පාලනය විනය කියන දේ අප ජීවිතවල තිබිය යුතුයි.මෙයාල මුදල් ගෙවලා ඉගෙන ගනිද්දිත් මෙහෙම මෝඩ විදිහට හැසිරෙනවනේ. එහෙත් මෙයාලට ලැජ්ජාව ටිකක් හරි තියෙනවා.. (ස)
හැබැයි ඉතින් ඇදුම් නැතුව ආවට පාඩම් කරන්න පොත අතට ගන්න නම් බැහැ වගේ... (ස)
ඇත්තම තමයි ඉන්දු අපි උත්සහ කරලා බලමුද?ඔයාම පටන් ගන්න. (ස)