ත්‍රිකුණාමලයේ තෙල් ටැංකි 74 ක් ශ්‍රී ලංකාව - ඉන්දියාව අතර හවුල් ව්‍යාපාරයකට

හොඳ අදහසක්. ඉක්මනින් ක්‍රියාත්මක කරමු. වර්ජකයින් ගෙදර යවා තරුණයින්ට රැකියා දෙමු

රට අනාත වෙලා ඉවරයි.

සේරම දීල, අන්තිමට මුළු රටමත් විකුණලා හමාර උනාට පස්සේ කියයි "මම පත්තරෙන් දැක්කේ " කියලා...

ව්‍යාපාර වලට හවුල් වෙන්න කොහෙද? සල්ලි තියෙන්නේ. හදපු වරායටත් ණය ගෙවාගන්න බැරුව. ජනතාවට ඇත්ත කියන්න. ජපනාට ලංකාවේ භුමිය දෙන්න යනවා... ඉන්දියාවට විකුණන්න භාණ්ඩ නිපදවන කර්මාන්තශාලා ඉදිකරන්න. ඉන්දියාවට තෙල් ටැංකි දෙන්න යනවා. ඒ කම්හල්වලට බඩු ගෙනෙන නැව් වලට ඉන්ධන සපයන්නයි අවශ්‍ය විදුලිය නිපදවන බලාගාර වලට ඉන්ධන සපයන්නයි. ත්‍රිකුණාමල වරාය දෙන්න යනවා ඉන්දියන් කාරයින්ට එක දියුණු කරලා ජපනගේ නැවු වලට පහසුකම් සපයන්න. අපේ වරාය, අපේ තෙල් ටැංකි, අපේ රට කිවුවට එදාවේල කන්න නැතුව ණය බරින් මිරිකිලා ඉන්න අපට ඔයිට වැඩිය වැඩි යමක් ඉතිරි වෙලා නැහැ කරන්න. අඩු තරමේ ඔය සමාගම් වල රැකියා කරන්නවත් ලබෙයිනේ හොඳ වැටුපකට. එ්කටත් දැන් දැන්ම ජපන් භාෂාව, හින්දි භාෂාව අපේ මිනිස්සුන්ට ඉගැන්නුවේ නැතිනම් අපට වෙන්නේ ඉංග්‍රීසි දන්නා ජපන්නුයි, ඉන්දියන් කාරයොයි යටතේ වැඩ කරන්න.

ලලිත්, ඔබ වැනි දැනුම තියෙන පුද්ගලයන් ලංකාවේ නැත්තේ මොකද?

තෙල් ටැංකි සංකීර්ණයේ රක්ෂාවට එන්න ඉන්දියන්කාරයෝ දැනටමත් ඉල්ලුම් පත්තර දසදහස් ගානක් එවල කියල මගේ මිත්‍ර ඉන්දියන්කාරයෙක් මා සමග පැවසුවා

විය යුත්තේ අනික් විදියට නේද? අපේ රටට අයත් දේවලින් වැඩිපුර කොටස අයිති වියයුත්තේ රට තුලට මිස පිට රටකට නොවේ.

මේකේ අදහස් දාල තියෙන සමහරුන්ට ඕන ණය තියනවා කියල දැන දැනම එකට යට වෙලා ඉන්න. එකෙන් ගොඩයන විදිහ පේනකොට ඒකට විරුද්ධ වෙන්න. මේවා රජයේම තියාගෙන අටවත් පාස් නැති හෙන්චයියන්ව රැකියා ලබාදෙන්න. ආයතනය පාඩු වුනත් ලොකු පඩියක් ගන්න. මේවගේ ආයතන ප්‍රතිවිවුහ ගතකරන එකම හොදයි. එතකොට ඔය නිකන් ඉදල පඩි ගන්න අයට පඩිත් නැහැ. ඔය එක එක දේශපාලකයන්ට කඩේ යන සංගම් ඇති වෙන්නෙත් නැහැ නේ.

යහපාලනයෙන් උදා වූ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අවකාශය අවභාවිතා කරමින් ලංකාවේ වෘත්තීය සමිති වැඩ වර්ජනය කරන්නේ හුදෙක් තම වෘත්තීය ඉල්ලීම් සඳහා නොවේ. දේශපාලන ඉල්ලීම් සඳහා ය. එම දේශපාලන ඉල්ලීම් ද අන්ත පසුගාමී ඒවාය. පාඩු ලබන හම්බන්තොට වරාය සංවර්ධනයට එරෙහි වීම, ත්‍රිකුණාමලය තෙල් ටැංකි සංවර්ධනයට එරෙහි වීම ආදිය ඉන් කිහිපයකි. එම එරෙහිවීම්ද ආර්ථික කාරණා පාදක කර නොගත් ‘රට විකුණනවාය‘ යන බොළඳ දේශප්‍රේමය පදනම් කර ගත්තක් පමණි. දේශපාලන ඉල්ලීම පමණක් ඉදිරියට දැමීමෙන් තම දේශපාලන හෙළුව ප්‍රදර්ශනය වන බැවින් දේශපාලන ඉල්ලීම සමග වෘත්තීය ඉල්ලීම් කිහිපයක්ද එල්ලා ගැනීම මේ නියැන්ඩර්තාල් වෘත්තීය සමිතිවල සුලබ දසුනකි. මෑත යුගයේ සංවර්ධන ඉලක්ක සාක්ෂාත් කර ගත් මැලේසියාව සිංගප්පූරුව ආදී කිසිදු රටක් එම ඉලක්ක කරා ලඟා වූයේ නියැන්ඩර්තාල් වම්මුන්ගේ යල් පැන ගිය ගොබ්බ උපදෙස් අනුව නොවේ.