මහවැස්සේ අම්මා සොයාගිය අයිය-නගෝ ගසාගෙන යති

මෙහෙම වැස්සක් තියෙද්දී කුඩාම දරුවො දෙන්නෙක් නිවසේ තනිකර අම්මා වෙනත් ගෙදරක ඕපදූප කියෙව්වම මතක් වෙනවා ගුත්තිල කාව්‍යයේ තියෙන නොදනිත් දරුවන් ඇකයෙන් වැටුනා කියලා

සීතලයි නේද මගේ පුතේ දුවේ

අනේ අපොයි...උඹල දෙන්නට නිවන් සුව පතනවා පීං මදි දරුවෝ දෙන්නටම පීං වැඩිවෙන්නට මාත් පීං කමක් කරල පීං දෙන්නම් පැටවුණේ..

කුඩා දරුවන් අත දරුවන් සම්බන්ද දැඩි ශෝක ජනක සිද්ධීන් ඉතාමත් බහුලව මේ රටේ දැන් දැන් වැඩිවෙමින් පවතින බවයි මටනම් පෙනෙන්නෙ. මේවා කියවන බලන මට හැමවෙලාවෙම මට හිතෙන්නෙ මම කරපු ලොකු පාප කර්මයක් නිසා වෙන්නැති මම මේ රටේ ඉපදුනේ කියලයි.

පොඩි දරුවෝ තනියම ගෙදර දාල යන්න හොඳ නැහැනේ. අනික වැස්ස වෙලාවේ. අම්මා කුමක් හෝ හදිස්සි වැඩකට ගියාද කියන්නත් බෑ. කෙසේ වෙතත් දරුවන්ට කරදරයක් වෙලා තියෙන්න එපා.

ධරානිපාත වැස්සක් තියෙද්දී මොන අම්මටද දරුවො අමතක වෙන්නෙ කියන්න දැන් ඉතින් ජීවිතාන්තය දක්වාම මැරි මැරී තමයි ඉන්න වෙන්නෙ

එන්න අපි ලොක්කන්ට යන්න සැහැල්ලු දුම්රිය හදමු/

දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුව සතුව ඕනෑතරම් පැරණි දුම්රිය පීලි දුම්රිය මැදිරිවල චැසි වැනි ඉතා පහසුවෙන් කුඩා පාලම් සඳහා යොදා ගතහැකි අබලි යකඩ තිබෙනවා. යුදහමුදා මහතුන්ගේ සහයෙන් මේවා යොදාගෙන ග්‍රාමීයව ඇති මෙවන් අනාරක්ෂිත ස්ථාන සඳහා කුඩා පාලම් ඉදිකල නොහැකිද?