පන්සීයක් අතට දී තාත්තා එළියට දමලා

මේ ක්‍රියාව අනුමත කරන්නේ නැහැ. එ්ත් සමහර තාත්තලා ඉන්නවා ජීවිත කාලෙම බීලා, දේපල විකුණලා සූදු කෙළලා, දරුවන්ටත් අවනම්බු කරලා අවසානයේ බැරි වෙනකොට දරුවන්ට ළංවෙනවා. එහෙම තාත්තලට මොනවද කරන්නේ. (නි)

ඒ දෙමවුපියන්ට එයාලගේ දරුවෝ කරන්නෙත් ඕකම තමයි (නි)

චන්දන සහ ඉන්දික හරියට හරි. අනිත් ගොඩක් අය ඡන්දදායකයෝ වගේ රැල්ලට යනවා. දරුවෝ පස්දෙනාම නොසළකන්න හොඳ හේතුවක් ඇති. අවු 80 ක් වෙලත් දරුවන්ට විරුද්ධව කතාකරනවා කියන්නේ එ්කනේ. ඔයවගේ අයට ආණ්ඩුවෙන් මහලු නිවාස හදලා තියනවා. නැත්නම් ඔය අදහස් දාන පින්වතුන් ඉන්නවා. (නි)

හොඳයි නිම්මි, ඔබට නොසළකපු ඔබේ පියා පසුකලෙක ඔබව සොයාගෙන පිහිට පතා අාවොත් ඔබ මොකද කරන්නේ. පන්නා දමනවද? නැතුව මොනවා කළත් මේ මගේ තාත්තනේ කියා සළකනවද? අපි කාටත් බලාගන්න පිළිතුරු දෙනවද? (නි)

ලංකාවටත් දැන් දියුණු රටවල වගේ වයස 60න් පසු අඩුගානේ මසකට රු.5000ක දීමනාවක් දීමට රජයේ අවධානය යොමු වේවා. දැන් ඔය දුෂිතයන්ගෙන් රටට ලැබියයුතු ප්‍රකෝටි ගණන් මුදල් යොදවන්න පුලුවන්නේ. (නි)

දරුවො හදනවා අවසාන කාලේ වතුර ටිකක්වත් වත්කරයිනේ කියලා හිතාගෙන. අන්තිමට වයසට ගියාම වෙනදේ මේක තමයි. (ර)

අනේ මෙහෙමත් දරුවන්! ඔබට විශ්ව ශක්තියෙන් කවදාහරි මෙය පළදෙනවා (නි)

සෑම සිදුවීමකම දෙපැත්තක් ඇත (නි)

ඉන්දික, ඔබට බොහොම ස්තුතියි. මාගේ පිය නරක පුද්ගලයෙක් නොවේ. නමුත් මා එහෙම පියවරුන් ඕනෑතරම් මේ සමාජයේ දැක ඇත. හැමෝම දරුවන්ටම බැනලා තියන නිසයි ඒ අදහස දැම්මේ. (නි)

මේ උදේ සවස පැය විසිහතරම බන කියන රට, මාතා, පිතු උපාට්ඨානන් කියන මේ මංගල කාරණාව නොඇසුණු ගානයි. මේ ගමන කොයිබටද? (ර)

අනේ පවු.! මේ අහිංසක තාත්තගේ මුණ දැක්කම කොච්චර ආදරේ හිතෙනවද ? පුදුම දරුවෝ. (ර)

මම මෙය ලියන්නේ හැමෝටම දැනගන්න මගේ පියාගේ මව මියගියේ 2015 නොවැම්බර් මාසයේ අපේ මිත්තනියට දරුවෝ 12 ඉන්නවා ඇයට මියයනවිට වයස අවුරුදු 105 අපේ මිත්තනියට තරම් දරුවෝ මේ ලංකාවේ කිසිම මවකට සැලකුවද දන්නේ නෑ... (ර)

බුදු බණේ තියෙන්නේ දෙපැත්තටම කෙරෙන්න ඕනෑ යුතුකම්. එහෙම නැතුව අනුකම්පාව සහ වෛරය නොවෙයි (නි)

කියන බණ හිල් කලේට වතුර දානවා වගේ. ධර්මය ඇසුවට මදි අනුගමනය කිරීමයි කලයුත්තේ. (ර)

මෙහෙම ළමයින්ගෙන් ඇති වැඩේ මොකක්ද.? (ර)

ගැහැණු දරුවොම 3 ක්. අනේ මෙහෙම අනුකම්පාවක් නැති ගැහැණූ. (ර)

බණ කියනවා පැය 24ම. ඒත් වැඩක් නැහැ (නි)

බණ අහන දන් දෙන සමහර කාන්තාවෝ තමන්ගේ වයසක අම්මට තාතත්ට සළකන හැටි අපි දන්නවා. ලෝකෙට පරකාසෙ ගෙදරට මරගාතේ. (ර)

බණ අහන අයනම් ඕනතරම්. පිළිපදින අය නම් කළුනික හොයනවා වගේ තමයි. ඒකයි මෙහෙමෙ වෙන්නේ. (ර)

අම්මා සඳකි මම ඒ ලොව හිරුය රිවි... පිය සෙනෙහසට කව් ගී ලියවුනා මදි... කුසයේ නොදරුවත් දිවිබර මට දැනුනි... (ර)

නැති බැරි මොහොතට පිහිටට එන්නේ මව්පියන් පමණි. “අම්මා සඳකි මම ඒ ලොව හිරුය දිලි“ “පියාණනි මා නැවත උපන්නොත් අපාරවූ මේ සංසාරේ... ඔබේම පුතු වේවා...“ (නි)

ලංකාදීපයේ පළවන මව්පිය වන්දනාවවත් ඇසුවා නම් ඔවැනි දේ නොකරනු ඇත. මාධ්‍යය නොදන්නා මෙවැනි දෑ කොතරම් අප රටේ සිදුවනවා ඇද්ද? මේ ඒ අතරින් එකක් පමණි (නි)

බන තියෙන්නේ කියන්න මිස පිළිපදින්නට නොවේ. අද තත්වය ඒකය. මොන තරම් නො දැහැමි ලෙස ජීවත් වුනත් සමහරු හිතන්නේ බෝධිපූජාවක් තියපුවාම "සමාව දෙනවා" කියලාය. (ර)

වැඩිහියන්ට සැළකීම දරුවන්විසින් කළයුතුය. කොහොම නමුත් වයස 65 වැඩි විශ්‍රාම වැටුපක් නැති හැමදෙනාටම 2017 දී මාසිකව රුපියල් 2500 දීමට සුදුසුය. 2017 සිට ඕනෑම කෙනෙකුට මාසිකව මුදලක් තැන්පත් කර වයස 65 දී 4000 -5000 ක් ලැබෙන විදියට අරමුදලක් ගොඩ නැගීමට සැමදෙනාම මැදිහත්විය යුතුය. (නි)

අද එදාට වැඩිය හුඟක් වෙනස්. එදා නම් තම මවුපියන්ට වයසට ගියාම දරුවෝ හොඳට සැළකුවා. සියලු දෙනාම එකමුතුව හිටියා. ලෝකය වෙනස් වෙනකොට ගුණධර්ම පිරිහිලා. රජය මේ ගැන සිතා බලන්න කාලය ඇවිත්. වැඩිහිටියන් වෙනුවෙන් විශේෂත්වයක් දැක්විය යුතුයි. මහලුවියේදී ගෞරවනිය විදිහට ජීවත්වෙලා අවසන් ගමන් යන්න ඉඩ සැළැස්විය යුතුයි. (නි)

මෙවන් තිරිසන් ලෝකයක තමයි අපිත් ජීවත්වෙන්නේ (නි)

මේ කතාවේ අපිට නොපෙනෙන පැත්තකුත් ඇති (නි)

නූතන අජාසත්තලා. තාත්තව නොමරා මහමඟට දාලා නැවතුන ඇති. ඔය දරුවන්ගේ පින්තූර ජනතාවට පෙන්වන්න. ලැජ්ජා හිතිලාවත් හැදෙයිද බලන්න. (නි)

මේ වගේ දරුවන්ට නීතියෙන් දඩුවම් වගේම නීතියෙන් වෙනමම පනත් ගෙනෙන්න ඕනෑ. (නි)

අයියෝ මෙහෙමත් පව්කාර දරුවෝ! මේවා අහනකොට පපුව හෝස් ගාලා දැවිලා යනවා (නි)

මේ වගේ වැඩකරන කිසිම කෙනෙක් බණ,පිරිත් අහන්නේ නැහැ. මේ අයට උවමන කරන්නේ මුදල් පමණයි. අද මේ තත්වයට පත්ව ඉන්නේ කවුරුන් නිසාද කියන්න ඒ අය දන්නේ නැහැ (නි)

ඕනෑම ප්‍රශ්නයක දෙපැත්තක් තියනවා. සමහර තාත්තලා ඉන්නවා දරුවෝ හදනවා විතරයි. ඉගෙනගන්න නොදී බේබද්දෝ වගේ බීගෙන එනවා. දරුවෝ උන්නද මළාද බලන්නේ නැහැ. දරුවන්ට ලැජ්ජා කරනවා. අන්තිමට බැරි කාලෙට තමයි දරුවෝ හොයාගෙන එන්නේ. (නි)

චාන්දනී සහ නිම්මි. හරි පහසු පිළිතුරක් දීමට හැක. අංගුලිමාලා මොනතරම් මිනිසුන් මැරුවත්, ඔහුගේ මව ඔහු සොයා ගියේය. බුදුන්ගෙන් බන අසා ඔහු මහනවිය. මොන වරද කරත් ඒ ඔබගේ පියාය. ජිවිතයේ අවසන් කාලයේ වත් ඔබ කරනා දෙයින් ඔහුගේ වැරදි සදාගෙන නිවන් මග යනු ඇති. කවදා කෙසේ ඔබ දෙමාපියන්ට සලකන්නේ කෙසේද, එලෙසින් ඔබේ දරුවන්ද ඔබට සලකනු ඇත. එය සිතේ තබා ජිවත් වනු මැනවි. (ර)

මගේ මව අසනීප වුණ වෙලාවේ රෝහලට ගෙනියන වෙලාවේ අතරමග මිය ගිහින්. නමුත් මම ඒ බව නොදැන දොස්තර මහතා වෙත ඇය උස්සාගෙන ගියා. පසුව ඔහු අසළ ඇති ඇඳක හාන්සි කරවන්න කිවුවා. පරීක්ෂාකොට විනාඩි දහයකට පෙර ඇය මියගොස් ඇති බව දැන්වුවා. අද මම සන්තෝෂ වෙනවා මවට යුතුකම් කළා කියලා. මේ පියාගේ දරුවන්ට පසු කාලයේදී හිතට කිසි නිදහසක් නැතිවෙයි මේ කරන අපරාධයට. (නි)