ඕෂද නෙත්මාල්ට ඉංග්‍රීසි විෂය අහිමි වුණේ කාගේ වරදින්ද

මානුෂිකත්වය ඇත්තේම නැද්ද? දැන් ලංකාවේ මිනිස්සුන්ගේ... නීතියම ඉස්සරහට දාන්නේ මේ වගේ අසරණයින්ට විතරයි...!

ඔලුව ඉදිමුණු ශාලාධිපතිගේ වරදින්ද?

1956 ඉඳන් රටේ හැමෝටම ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ නියම අභිලාෂය අහිමි වුණේ බණ්ඩාරනායකලා නිසා.

කලාප කාර්‍යාලයේ කිව්වොත් ඉතින් අං ආපු අශ්වයෝ වගේ අය තමයි ඉන්නේ. ඔවුන් අද ඊයේ පත්වීම් ගත්තු අය වුණත් ඉන්නේ සියල්ලම දන්න අය වගේමයි. ඕවායේ මුල් පත්වීමේ සිට විශ්‍රාම යනතුරු සිටින කළමනාකරණ සහකාර/සහකාරිලා අතමිට මෙලවීමක් නැත්නම් කිසිම වැඩක් කරන්නේ නැහැ..

විභාගයක් පාස්වෙලා චක්‍රලේඛ විතරක් කියවා ගැනීමට පමණක් හැකියාව ඇති මෙම නිලධාරී තුමියට මේ දරුවාගේ අනාගතය ගැන කල්පනා වුනේ නැද්ද? ලංකාවේ බහුතරයක් නිලධාරීන්ට හිතීමේ හැකියාව බින්දුවයි. මෙම දරුවාට සහනයක් ලබා දීම (සමහර අයට විභාගයට තනියම AC කාමර ලැබෙන රටේ) විභාග කොමසාරිස්තුමාගේ වගකීමකි.

විශේෂ විභාග නිරීක්ෂණ නිලධාරිනියට අබ ඇටයක තරම්වත් මොළයක් තිබිලා නැද්ද? මේ සම්බන්ධ වගකිවයුතු තැනකින් නැවත විමසීමක් කරලා ඒ මොහෙතේ දී තිබූ පහසුකම ගැන පැහැදිළි කිරීමක් කරගන්න. ලොව බොහෝ රටවල මෙවැනි දරුවන්ට උපරිම පහසුකම් සලසන අතර ලංකාවේ රාජ්‍ය නිලධාරින් දී තිබෙන අවම පහසුකමත් නැතිකරලා. නිමක් නොමැති රටේ විනාශය - රටෙන් තුන් කාලක් දේශපාලුවෝ සහ ඔවුන්ගේ හෙන්චයියන් විනාශ කරනවා. ඉතුරු වෙච්ච කාලා රාජ්‍ය නිලධාරින් විනාශ කරනවා.

ලෝකයේ දියුණු සංවර්ධිත රටවල ආබාධිත දරුවන්ට මෙන්ම ආබාධිත වැඩිහිටියන්ටත් ඒ රටවල රජයන් විසින් විශේෂ වරප්‍රසාද හිමි කරදී තිබෙනවා. ඕනෑම පොදු ස්ථානයක ඔවුන්ට ප්‍රමුඛස්ථානය ලබා දී තිබෙනවා. එයට හේතුව තමයි ඒ රටවල වෙසෙන පාලකයින් හා ජනතාව අධ්‍යාත්මික පිරිපුන් බැවින් පිරුණු ගුණගරුක පුරවැසියන් වීමයි. ඒ රටවල ආබාධිතයින් හිඟාකනවා දකින්න ලැබෙන්නේ නැහැ. ඒ ඔවුන්ට අවශ්‍ය ආර්ථික ශක්තිය රජය මගින් ලබා දී තිබීමයි. ලංකාවේ අතපය හතර හොඳට තියන නරුමයින්ට ආබාධිතයින් පිළිබඳ පමණක් නොවෙයි අනෙකා පිළිබද කිසිම සානුකම්පික, සහකම්පන හැගීමක් නැහැ. යහපත් මිනිස්සු වෙනුවට ඔක්කෝම ඉන්නේ කෙරුමෝ.. තමන්ගේ ලොකුකම අනෙකාට පෙන්වා, අනෙකාව පීඩාවට පත්කොට කුරීරු සතුටක් ලබන්න මේ රටේ බහුතරයක් හුරු පුරුදු වී සිටිනවා. ඇත්තම කියනවා නම් දැන් ලංකාවේ පවතින්නේ තිරිසන් සතුන්ටත් වඩා අන්ත තිරිසනුන්ගේ සමාජයක්. මොන සෙල්ලම් දැම්මත්, සැනසීමක්, වගතුවක් නැත්තේ අන්න ඒ නිසයි. තනතුරු වලින් උද්දාමයට පත් නොවී මනුෂ්‍යයින් ලෙස හිතා කටයුතු කරන්න අඥාන මිනිසුනේ...

කලාප නිලධාරිනිය කළ දේ හරි. ආබාධිත අය විභාගයට පෙර ඒ ගැන විභාග කොමසාරිස් දැනුවත් කළ යුතුයි. එය ඔහුගේ පාසලේ සහ දෙමව්පියන්ගේ වගකීමක්. ඒ ගැන මාධ්‍යවල නිවේදන ගියා. ඉන්පසුව තමයි විශේෂඥයින් ඔහුට සැපයිය යුතු පහසුකම් තීරණය කරන්නේ. එයට වඩා පහසුකම් දුන්නොත් විභාගය ලියන තවත් බොහෝ අයට අසාධාරණයක් වෙනවා. ශාලාධිපතිට හිතෙන හිතෙන පහසුකම් දෙන්න ගියොත් විභාග වංචා වෙනවා. විභාගයේ දී හැගීම්වලට වහල්වෙලා බැහැ.