​

තම කුසේ දරු ගැබක් හට ගත්තා යැයි දැනගත් දා පටන් මවකගේ එකම පැතුම අපමණ වැර යොදා දස මාසයක් කුස දරා නිරෝගී දරුවකු මෙළොවට ජනිත කිරීමයි. දස මාසයක ඇවෑමෙන් උපත ලැබූ කිරිකැටියා දුක් මහන්සියෙන් අප‍්‍රමාණ වූ ස්නේහයෙන් ඉන් පසු හදාවඩා ගන්නේ කිසිදු අතුරු ආන්තරාවක් නැතිව උස් මහත් කිරීමටයි. 

වයස අවුරුදු හය සම්පූර්ණ වූ දරුවා පාසලකට ඇතුළු කරන්නේ හොඳ අධ්‍යාපනයක් ලබා දී රටට දැයට අවැසි හොඳ පුරවැසියකු කිරීමේ අරමුණෙනි. උදේ පාසලට යවන දරුවා නැවත පාසල නිමවී නිවෙසට එනතුරු මවුපියන් බලා ඉන්නේ අපමණ වූ ස්නේහයෙනි. සුදු ඇඳුමින් සැරසී මාපියන්ගේ දෙපා  නමැද උදෙන්ම පාසල වෙත යන දරුවා නැවත මිනී පෙට්ටියකින් නිවෙසට එනු දැකීම මවුපියන්ට කෙතරම් වේදනාවක් ද? පසුගියදා මුළු රටේම ආන්දෝලනයක් හා කම්පනයක් ඇති කළ එවැනි සිද්ධියකි කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයයේ සෙනිත් විජේසිංහ පුතුගේ මරණය.

සෙනිත් විජේසිංහ යනු කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයයේ හතර ශ්‍රේණියේ ඉගෙනුම ලබමින් සිටි සිසුවෙකි. ඔහුගේ වයස අවුරුදු නවයක් විය.

කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයයේ ආදි ශිෂ්‍යයකු මෙන්ම එහි පාපන්දු පුහුණුකරුවකු ද වන ප‍්‍රභාත් විජේසිංහ මහතා සෙනිත්ගේ ආදරණීය පියාණන් වූ අතර මව නිල්මිණි විජේසිංහ මහත්මියයි.

පවුලේ එකම පිරිමි දරුවා වූ සෙනිත්ට සහෝදරියෝ දෙදෙනෙකි. සෙහන්නා විජේසිංහ (11) සෙනිත්ගේ අක්කා වූ අතර සෙහාරා විජේසිංහ ඔහුගේ නැගණිය වූවාය. ඔවුහු ජාත්‍යන්තර පාසලක ඉගෙනුම ලබති. පවුලේ එකම පිරිමි දරුවා වූ සෙනිත් කෙළි දෙළෙන් ගත කරන හොඳම වයසේ සිටියේය. පසුගිය අඟහරුවාදා (21) ද සෙනෙත් පුතු වෙනදා මෙන්ම උදෑසනින්ම පාසල් ගියේය. ඔහු පාසල නිමවී නිවෙස බලා එනතුරු සෙනිත්ගේ දෙමාපියෝ ද බලා ඉන්නට ඇත.   කෙළිලොල් පුතු නැති තප්පරයක් පාසා නිවැසියන්ට ලොකු පාළුවක් දැනෙන්නට ඇත.

සෑම පාසලක මෙන්ම කොළඹ ආනන්දයේ ද මේ දිනවල නිවාසාන්තර ක‍්‍රීඩා සඳහා විවිධ පුහුණුවීම් පැවැත්වෙයි. උදෑසන පාසල් පිට්ටනියේ මිතුරන් පිරිසක් ද සමඟ සෙල්ලම් කරමින් සිටි සෙනිත් පිරිස සමඟ ගියේ පිට්ටනියේ තිබූ ගල්රෝලක් වෙතය. පිරිසක් ගල්රෝල තල්ලූ කරගෙන ගිය අතර සෙනිත් එහි හැඬලයෙන් ගල්රෝල ඇදගෙන ගියේය. තමන්ගේ මිතුරා මේ සෙල්ලම් කරන්නේ මේ ජීවිතයේ අවසන් මොහොතේ බව මිතුරන් පවා නොසිතන්නට ඇත. ගත වූයේ නිමේෂයකි. ගල්රෝල කරකැවීගෙන සෙනිත් සිටි දෙසට ආ අතර ඔහු බිත්තියට හේත්තු වෙද්දී ගල්රෝලේ හැඬලය  උදරය දෙසට තද විය. සෙනිත් ගල්රෝලටත් බිත්තියටත් හිරවිය. 

ඒ දුටු වැඩිහිටි සිසුන් පිරිසක් මහත් පරිශ‍්‍රමයක් දරා ඔහු බේරාගෙන පාසලේ කාමරයකට ගෙන ගියේ සෙනිත්ට ක්ලාන්ත වී ඇතැයි සිතාගෙනය. සුළු මොහොතකින් එතැනට ආ ගුරුවරු සෙනිත් කොළඹ රිජ්වේ ආර්යා ළමා රෝහලට ගෙන ගියහ.

ඒ වන විටත් සෙනිත්ගේ හද ගැස්ම නතර වී තිබුණත් නැවත හදවත පණ ගැන්වීම සඳහා වෛද්‍යවරුන් මහත් පරිශ‍්‍රමයක් දැරුවත් එය සඵල වූයේ නැත. මොහොතකට පෙර තමන් හා සෙල්ලම් කළ සෙනිත් මිතුරා ලොවම හැරදා ගොස් තිබිණි. මිතුරන්ට හොඳ මිතුරකු නැතිවූවාසේම ආදරණීය දෙමාපියනට තම පණමෙන් හදා වඩා ගත් පුතු නැති විය. ආනන්දයේ ගුරුවරුනට හොඳ සිසුවෙක් අහිමි විය. එකට කෙළි සෙල්ලම් කළ ආදරණීය සොහොයුරා නැතිව සෙනිත්ගේ සහෝදරියෝ තනිවූහ.

සිද්ධිය සැළවූ සැණින් රිජ්වේ ආර්යා ළමා රෝහලට ආ ඔහුගේ මව්පියන් හඬා වැළපුණේ දුටු දුටුවන්ගේ නෙත් කඳුළින් බර කරමිනි. සුදු ඇදුමින් උදේ නිවෙසින් ගිය පුතු සවස් වනවිට මිනී පෙට්ටියකින් නිවෙසට එතියි ඔහුගේ දෙමාපියෝ මොහොතකටවත් සිතුවේ නැත. ඔවුනට සිදුවූ සියල්ල හීනයක් මෙනි. 

කොළඹ විශේෂඥ අධිකරණ වෛද්‍ය රාහුල් හක් මහතා සෙනිත්ගේ පශ්චාත් මරණ පරීක්ෂණය පැවැත්වූ අතර මොට පෘෂ්ඨයක් වැදීමෙන් පපුවට සහ උදරයට සිදුවූ බහුවිධ තුවාල හේතුවෙන් මරණය සිදුවී ඇතැයි නිගමනය කළේය. උතුරු තලංගම, පොතුඅරාව පාරේ, අංක 977/2 නිවසේ සෙනිත් නෙත්මිණ විජේසිංහ සිසුවාගේ දේහය තැන්පත් කර තිබූ අතර පසුගිය බ‍්‍රහස්පතින්දා (23) සවස විශාල පිරිසකගේ සහභාගීත්වයෙන් අවමංගලෝත්සවය පැවැත්විණි.

තලාහේන පොදු සුසාන භූමියේ දී සෙනිත්ගේ දේහය මහ පොළොවට එක් වූයේ අවමඟුලට ආ දහස් ගණනකගේ පමණක් නොව මුළු රටේම ලක්ෂ ගණනකගේ සෝ සුසුම් මැදය.

සෙනිත් අවසන් ගමන් ගියේ තවත් යමක් සිතන්නට ඉතිරි කරමිනි. පාසල යනු නිවෙසටත් වඩා ආරක්ෂාකාරී තැනක් විය යුතුය. පාසලේ එම ආරක්ෂාකාරී බව නැතිවූ අවස්ථා ගණනාවක් පසුගිය කාලයේ වාර්තා විය. කොළඹ සුපිරි පාසලක සිසුවෙක් පිහිනුම් තටාකයේ ගිලී අසාධ්‍ය තත්ත්වයෙන් මාස ගණනාවක් දැඩි සත්කාර ඒකකයේ සිටියේය. ඔහුට තවමත් සුවය නැත. තවත් සුපිරි පාසලක සිසුවෙක් ක‍්‍රීඩාවක් කරන්නට ගොස් සදාකාලික අබ්බගාත විය. ළමයි යනු ළමයිය. ළමා කාලයේ විවිධ දෑ කිරීම ළමයින්ගේ ලක්ෂණයයි. ළමයින් කරන කියන දෑ ගැන සොයා බැලීම වැඩිහිටියන්ගේ වගකීමකි. මින් මතු හෝ පාසල ආරක්ෂාකාරී තැනක් කිරීමට බලධාරීන් වගබලා ගත යුතුය.