වෙනදා වෙලාවට සීනුව නාද නොවීම නිසා මඳපමණක් ඇයට අවදිවීම එදින ප‍්‍රමාද වී තිබුණි.

කෙතරම් ප‍්‍රමාද වුවත් අලංකාරයට මුල් තැන දී කටයුතු කරන ඇය කාමරයේ කණ්ණාඩි මේසය ළඟට ගොස් මුලින්ම පටන් ගත්තේ කොණ්ඩය සඳහා ලබාදෙන සත්කාරයයි. දෙවනුව ඇහි බැමිය. තෙවනුව දෙතොල්ය. විටෙක පාදයේ නියපොතු දෙසද බැලූ ඇය අත්ල එපිට මෙපිට හරවා කී‍්‍රම් වර්ගයක්ද වැලමිට දක්වා ඇතිල්ලූවාය.

කැඩපත ඉදිරියේ එහා මෙහා හැරීබලමින් දෙකම්මුලද හැඩට පිම්බුවාය.

අලූතින්ම වෙළෙඳ දැන්වීමක් මගින් හඳුන්වා දී තිබූ අනගි වර්ගයේ කී‍්‍රම් වර්ගය අත්හදා බලන්නටද සිතා ඉන් ස්වල්පයක් අත්ල මතට දමා ගත්තාය.

ම් ම් සුවඳ තනිවම සතුටක් ලබමින් දෙකොපුල පුරා අලූත්ම වර්ගයේ කී‍්‍රම් වර්ගය අත්ලේ ඉතිරිව ඇති කී‍්‍රම් ස්වල්පය ගෙල ප‍්‍රදේශයේද ඇතිල්ලූවාය.

හරි... දිගු කටයුත්තක් නිමා කළා සේ දිගු සුසුමක් හෙළමින් නවාතැනින් පිටව මාර්ගයට පිවිස බස් නැවතුමට පැමිණියාය. මේකේ සෙනඟ. ඒකේ වාඩි වෙන්න නෑ. ම්... ම්... මේකේ යනවා. බස්රථ තුනක් පමණ යන්නට පිටත් වූ පසු පැමිණි අනෙක් බසයට ගොඩ වූ ඇය ආසනයක් තෝරා වාඩි වූවාය.

ටික දුරක් යද්දි ඇයට වෙනසක් දැනෙන්නට විය. කන් දෙපිටින් සිහින් දැවිල්ලක් දැනුණු අතර මඳ වෙලාවකින් එම වේදනාව කම්මුල් දක්වා පැතිරී ආවේය.
තවත් මොහොතකින් ඇස් දෙක දක්වාද එම අපහසුතාවයදැනුණු අතර කිසිවක් කර කියාගත නොහැකි තැන ඇය ඇස් පියාගත්තාය.
ටවුන්හෝල් බහින්න. ටවුන්හෝල් බහින්න...

එක්වරම කොන්දොස්තරගේ වචනයෙන් ඇය තිගැස්සී අවදි වූවාය.

”බහිනවා... බහිනවා....” දඩිබිඩියේ බසයෙන් බැස වහා දිවගියේ කාර්යාලයේ තම අසුන මතටය. වේදනාව දැවිල්ල ඒ වන විට හිස දක්වාද පැතිරී තිබුණි. ”දඩාස්” යන හඬින් ගමන් මල්ල මේසය මත තැබූ ඇය වහා දිව ගියේ විවේකාගාරය වෙතය. ඒ සබන් කැටයක්ද අතැතිවය.

වහ වහා මුහුණේ සිට ගෙල හා අවට සියල්ල හොඳින් සබන් ගා සෝදා ගත්තාය.

මඳ වේලාවකින් සියල්ල සමනය විය.

කාර්යාලයේ තැන තැන කසුකුසුය. ඇය වහා විවේකාගාරයේ කැඩපත අසලට ගියාය.

ආ... මේ මොකද. වෙනදා කාර්යාලයට පැමිණි විගස ඇය කැඩපතින් බලද්දි දකින මුහුණ එහි නොවීය.

මාසයකට වතාවක් පමණ ගම්බිම් බලා යද්දි යනෙන චාම් පෙනුම එහි පෙනුනේය.

වෙනදා වත්සුනුවලින් ආවරණය වූ මුහුණෙහි ඒ කිසිවක් නොමැති නිසා කාර්යාලයේ අයට පවා ඇයව හඳුනාගත නොහැකි වී තිබූ නිසා දවල් වන තුරුත් කසුකුසුව අඩු නොවී තිබුණි.

නවීන වර්ගයේ කී‍්‍රම් ආලේපනය අත්හදා බැලීමට ගොස් සිදුවූ දෙය අදටත් දන්නේ ඇය පමණක්ම යැයි ඇය සිතා සිටින්නීය.