දුම්රිය දෛනික ආදායම මිලියන 5ට බසී

කෝච්චි ගණන් කතාකරලා වැඩක් නැහැ. එන්ජිමකට නිකන්වත් වතුර ටිකක් අල්ලලා හෝදන්නේ නැහැ. ඒකත් කරන්නේ අවුරුද්දකට එකපාරයිද කොහේද? දුම්රිය ස්ථානයේ බලන බලන තැන සේවකයෝ.. ගොඩක් ඒවායේ වැසිකිළියකට යන්න බැහැ. ඔක්කොටම හපන් ටිකට් දෙන කෙනා. අපි ණයට යන්න ඉල්ලනවා වගේ ගොඩක් ස්ටේෂන් මාස්ටර්ලා ටිකට් දෙන්නේ..

හිනෙන්ද..... කියවන්නේ. අපි දිනපතා කෝචිචියෙන් යන්නේ. අපේ නමි කවුරුවත් උණ බලන්නේ නැහැ. කොටුවෙි දුමිරිය ස්ථානයේත් උණ බැලිමක් නැහැ. මුකවාඩමි නොදා සින්දු කියන හිගාකන කිදෙනෙත් දුමිරියේ යනවද? සාමාන්‍යාධිකාරී දන්න කෙංගෙඩියක් නැහැ. මිනිස්සුන්ට දුමිරියේ සෞඛ්‍ය ආරක්ෂාව පිලිබදව විශ්වාසයක් නැහැ.

දුම්රිය නියමිත වේලාවට ධාවනය කරවන්න එවිට මගීන් වැඩිවනු ඇත. මගීන් කාලය කා දැමීමට අකමැති හෙයින් විකල්ප ප්‍රවාහන පහසුකම් සලසා ගනු ඇත.

සාමාන්‍යාධිකාරී තුමා ඔෆිස් රූම් එකට වෙලා අමුතු තාලේ හීන දැකදැක සුරංගනා ලෝකවල අතරමං වී හිඳීමෙන් ඇතිවෙන සෙතක් නැහැ. කරුණාකර ඔබතුමා දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවේ කාටත් නොදන්වා මාතර සිට පැමිණෙන රුහුණු කුමාරි දුම්රියේ ගමන් කොට බලන්න. පෙට්ටිවල තිබෙන දූවිලි වැදී කෑලි කැඩී ඇති ආසන දිහා බලන්න. පසුගිය දිනෙක එම අපිරිසිදු ආසනයක වාඩි වී පැමිණි මාගේ කලිසමක තෙල් ගෑවී කලිසම වීසිකළා. මෙවන් තත්වයක තමයි දුම්රිය වැටී තියෙන්නේ... ඉතින් මිනිස්සු කැමැත්තකින් යාවිද? ඔය ටික යන්නෙත් නොගිහිං බැරි නිසා. හැටහුටහමාරක් විතර සේවකයින් ඉන්නවා. ඒ වුණත් ඔවුන්ගේ නිසි කළමනාකරණයක් ඇත්තේ නැහැ. මේ නිසා දෙපාර්තමේන්තුවේ ඵලදායිතාව අඩුවෙන බව සාමාන්‍යාධිකාරිතුමා දන්නේ නැතිවුණාට බොහෝ දුම්රිය මගින් එය වටහාගෙන තිබෙනවා. මේ විදිහට දුම්රිය සේවය පිරිහෙන කොට ආදායම අඩු නොවී තිබුණොත් තමයි පුදුමේ..