ලබු කැටය අස්සෙන් සල්ලි පසුම්බියක් මතුවෙලා

මාමේ මේ හරියේ මොකක් හරි පර්ස් එකක් එහෙම වැටිලා තිබුණාද?

පවනට බඳු වේගයෙන් ඉදිරියට ගිය තමා ගමන් ගත් ත්‍රිරෝද රථයේ පැති කවුළුවෙන් බිමට වැටෙන්නට ඇතැයි සැකයෙන් ආපසු හැරී පැමිණි ඇය ඒ මොහොතේ මාර්ගයේ ගමන්ගත් මගියෙකුගෙන් එසේ ඇසුවේය.

න්.. න්.. දැක්කේ නෑ”

මගියා මදක් තිගැස්සුණු ස්වරයෙන් දුන් පිළිතුර සැක සහිත විය. එහෙත් එකවර ඔහු සැක කළ නොහැකි නිසා තවත් වරක් ඇය මෙසේ ඇසුවාය.

‘අනේ මාමේ මම මේ මගුල් ගෙදරකට යන ගමන්. සල්ලිත් රුපියල් 5000 ක් තිබුණා.’ ඇය මදක් ශෝකී ස්වරූපයෙන් එසේ කීවද මගියාට ඒ පිළිබඳ නිනව්වක් නොවීය.

‘නෑ ළමයෝ මගේ ළඟ නෑ. ඇරත් මට මොකද ඔහේගෙන් සල්ලි. මේ තියෙන්නේ මගේ ආයුධ ටික විතරයි.

එසේ කියමින් පෙදරේරුවකු වූ තමාගේ ආයුධ මල්ල ඇය ඉදිරියේ දිග හැරියේය.

ඔහු නිවැරදිය. මල්ලේ තිබුණේ ආයුධ පමණි. එහෙත් මල්ල තුළින් ඉහවහා ගිය සුවඳක් හැමුවේය.

ඒත් සමග ඇය මෙසේ ඇසුවේය. ‘මාමේ මේ දවස්වල වැඩ කරන්නේ අහවල් ඕඩිකොලොන් සමාගමේද?’

ඔහු මුවින් යමක් අල්ලා ගනු අටියෙන් එසේ අසද්දී මගියා තුෂ්ණිම්භූත විය.

‘න්.. න්.. නෑ.. ඒ ඇයි’ නෑ මගේ පර්ස් එකේ තිබුණු ජාතියේම සුවඳක් මාමාගේ ආයුධ මල්ලෙන් එනවා. ඒකයි ඇහුවේ.

ඒ වන විට තවත් පිරිමි පුද්ගලයෙකු ඇයගේ ඇඳුනුම්කමකට මේ සංවාදයට හවුල් වී සිටියේය. මදවේලාවකින් ඒ සංවාදය මගියාගේ ගමන් මල්ල ලිහා බැලීම දක්වා දීර්ඝ විය.

මද වේලාවකින් මුදල් පසුම්බිය ලඹ කැටය අස්සෙන් මතුවිය.

එහෙත් මුදල් නැත.

සුවඳ පුරා පැතිරෙද්දී ඔහු මගියාගේ ඇඳිවත පිරික්සා කිරීමට තරම් දැඩි පියවරක් ගත්තේය.

සුළු මොහොතකින් සුවඳ දෙගුණ විය. ඒ මගියාගේ සරම යටින් තිබූ යට ඇඳුමේය.

හතරට පහට නැවූ රුපියල් දහසේ සහ පන්සීයේ නෝට්ටු යට ඇඳුමෙන් එළියට ගත් ඔහු සුවඳ අතරින් දුර්ගන්ධය පැතිරීමට පෙර දෑත් සෝදාගෙන පිටව ගියේය.

(වලල්ලාවිට විශ්ව ගැමුණු ප්‍රියංකර)