2024 දී මාලිමාවට ලැබුණ දැවැන්ත ජනවරම හුදෙක් ආර්ථිකය ගොඩනැඟීමට හෝ ආණ්ඩු මාරුවකට ලැබුණු බලයක් පමණක් නොවේ. එය නීතියේ ආධිපත්‍යය, දූෂණ විරෝධය, මත්ද්‍රව්‍ය ජාල මර්දනය, රාජ්‍ය විනය සහ පද්ධති වෙනස සඳහා ජනතාව ලබා දුන් ප්‍රතිසංස්කරණ භාරයකි. එබැවින්, ජනවරම ආරක්ෂා කිරීම යනු, පක්ෂයක් හෝ පුද්ගලයකු රැකීමක් නොව, ජනතාවගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදි තීරණය සහ එහි ප්‍රතිසංස්කරණ අරුත රැකීමකි.

 

නව රජයේ සැබෑ පරීක්ෂණය

2024 ජනවරමේ හදවත වූයේ, දශක ගණනාවක් පුරා සාමාන්‍යකරණය වූ දූෂණය, බල සම්බන්ධතා, නීතියේ තෝරාගත් ක්‍රියාත්මකභාවය සහ රාජ්‍ය විනය බිඳවැටීම අවසන් කිරීමයි. එබැවින්, රජයට එරෙහි සාමාන්‍ය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදි විවේචනය සහ ජනවරම අඩපණ කිරීමට කරන සංවිධානාත්මක ප්‍රතිප්‍රහාරය අතර වෙනස හඳුනාගත යුතුය. විවේචනය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට අවශ්‍යය. එහෙත්, අපරාධ ජාල, දූෂිත බල සම්බන්ධතා, ආයතනික කාන්දු වීම් හෝ අඳුරු මුදල් ප්‍රවාහ මගින් ජනවරම දුර්වල කිරීමට උත්සාහ කරන්නේ නම්, එය සාමාන්‍ය දේශපාලන තරගයක් නොව, රාජ්‍ය පද්ධතියට එරෙහි අභියෝගයකි.

දේශපාලන ප්‍රතිරූපය වඩා පිරිසුදු වන තරමට, එහි නොගැළපීම් සඳහා මහජන ඉවසීම අඩු වේ. සාම්ප්‍රදායික දේශපාලනය සම්බන්ධයෙන් මහජන බලාපොරොත්තු බොහෝ විට අඩු වුවත්, පද්ධති වෙනස, නීතියේ සමාන ක්‍රියාත්මකභාවය, දූෂණ විරෝධය සහ කාන්තාවන් හා දරුවන්ගේ ආරක්ෂාව පොරොන්දු වූ රජයක් සම්බන්ධයෙන් මහජන බලාපොරොත්තුව ඉතා ඉහළය. එබැවින්, එවැනි රජයක සැබෑ පරීක්ෂණය වන්නේ, බලය හෝ පදවිය නොබලා නීතිය ක්‍රියාත්මක වන බව ජනතාවට පෙනෙන ආකාරයෙන් පෙන්වීමය.

පද්ධති වෙනසක් යනු, කථනයක් නොව, දෘශ්‍යමාන පාලන විනයකි. නව දේශපාලනය පරණ දේශපාලනයට වඩා වෙනස් බව ඔප්පු කළ යුත්තේ ප්‍රකාශවලින් නොව, නීතිය බලය ඉදිරියේ නැමී නොසිටින බව පෙන්වන ක්‍රියාවලියෙන්ය. රාජ්‍ය ආයතනවලට ස්වාධීනව කටයුතු කිරීමේ නිදහස ලබා දීම යහපත් ආණ්ඩුකරණයක ලක්ෂණයක් වුව ද, ජනතා අභිලාෂ මුළුමනින්ම ඉටු කිරීමට එයම පමණක් ප්‍රමාණවත් නොවේ. එම ආයතන තමන්ට පැවරුණු බලතල සහ වගකීම් තුළ ක්‍රියාත්මක වන්නේ ද, නිසි ක්‍රියාපටිපාටි අනුගමනය කරන්නේ ද යන්න සහතික කිරීමට පාලන අධිකාරියට වගකීමක් ඇත. එය එහි ක්‍රියාමාර්ගවලට අත දැමීමක් නොව, ආයතනික වගවීම සහ නීතියේ සමාන ක්‍රියාත්මකභාවය තහවුරු කිරීමකි.

 

ප්‍රතිසංස්කරණයට ප්‍රතිප්‍රහාර එන්නේ ඇයි?

පද්ධති වෙනස යනු, සටන් පාඨයක් නොවේ. එය පැරැණි බල සම්මුති බිඳ දැමීමකි. සමහර පද්ධති විවෘත නීතිය මත නොව, බලවත් කණ්ඩායම් අතර ඇති නිහඬ ගනුදෙනු මත පවත්වාගෙන යයි. එවැනි පද්ධතියකදී දූෂිත ප්‍රසම්පාදන, බදු කාන්දු වීම්, මත්ද්‍රව්‍ය ආර්ථිකය, දේශපාලන ආරක්ෂාව, රාජ්‍ය ආයතනික කාන්දු වීම් සහ මාධ්‍ය ආඛ්‍යාන එකිනෙකට බැඳී පවතින්නට පුළුවන. ප්‍රතිසංස්කරණ රජයක් එවැනි ජාලවලට අභියෝග කරන විට, එම ජාල නිහඬව බලා සිටිනු ඇතැයි සිතීම යථාර්ථවාදි නොවේ. වැරැදි තොරතුරු පැතිරවීම, විමර්ශන ප්‍රමාද කිරීම, ආයතන තුළින් ක්‍රියාත්මක කිරීම දුර්වල කිරීම, තොරතුරු කාන්දු වීම, ජනතාව තුළ සැකය ඇති කිරීම සහ “පද්ධති වෙනස අසාර්ථකයි” යන ආඛ්‍යානය ගොඩනැගීම එවැනි ප්‍රතිප්‍රහාරවල මාර්ග විය හැකිය.

මෙහිදී මූලික කරුණ වන්නේ, අපරාධ හා දූෂණ ජාල රාජ්‍යයෙන් පිටත සිටින කණ්ඩායම් පමණක් නොවීමයි. ඒවා බොහෝ විට රාජ්‍ය ආයතනවල දුර්වලතා, දේශපාලන සම්බන්ධතා, නීතිමය ප්‍රමාද, මුදල් ප්‍රවාහ, භය සහ මහජන මනස තුළින් ද ජීවත් වේ. එබැවින්, රජයට ඇති සැබෑ අවදානම දේශපාලනික විරෝධය පමණක් නොව, ජනතාව ලබා දුන් ප්‍රතිසංස්කරණ ජනවරම පැරැණි අපරාධ, දූෂිත සහ ආයතනික බල ජාලවලින් දුර්වල කිරීමට ඇති හැකියාවයි.

 

අපරාධ ජාලය ආයතනවලින් ද ක්‍රියා කරයි

මත්ද්‍රව්‍ය හෝ සංවිධානාත්මක අපරාධ ජාලයක් වීථියේ අපරාධකරුවන්ගේ එකතුවක් පමණක් නොවේ. එය මුදල්, ප්‍රවාහන මාර්ග, නීතිමය ආවරණ, දේශපාලන සම්බන්ධතා, දූෂිත නිලධාරින්, තොරතුරු කාන්දු වීම්, සමාජ භීතිය සහ මහජන ආඛ්‍යාන මත ජීවත් වන ජාලයකි. එම ජාලයක සැබෑ බලය එහි ආයුධවලින් පමණක් නොව, එයට ආරක්ෂාව සපයන සම්බන්ධතා පද්ධතියෙන් ද මැනිය යුතුය.

මෑත මාධ්‍ය වාර්තා අනුව, බරපතළ අපරාධ චෝදනා ලද සිරකරුවකු සමග දුරකතන සම්බන්ධතා 53ක් පැවැත්වූ බව කියන විපක්ෂ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයකුගෙන් අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව ප්‍රකාශ ලබා ගෙන ඇත. මෙය තීන්දුවක් නොව විමර්ශන කරුණකි. එහෙත්, එවැනි වාර්තා, අපරාධ ජාල, දේශපාලන සම්බන්ධතා සහ ආයතනික කාන්දු වීම් පිළිබඳ රාජ්‍යය දැඩි අවධානයෙන් සිටිය යුතු බව මතක් කරයි.

මෙවැනි කරුණු වඩාත් බරපතළ වන්නේ, ශ්‍රී ලංකාව දශක ගණනාවක් පුරා මත්ද්‍රව්‍ය ජාලවල ගමනාන්තයක් පමණක් නොව, ඉන්දියානු සාගර නාවික මාර්ග හරහා ක්‍රියාත්මක වන කලාපීය හා ජාත්‍යන්තර ජාවාරම් පීඩනයට නිරාවරණය වූ රටක් ද වන හෙයිනි. එබැවින්, එවැනි ජාල මර්දනය කිරීමට උත්සාහ කරන රජයකට ඇති අවදානම හුදෙක් දේශපාලන විවේචනයක් නොව, ජාතික ආරක්ෂාව, නීතියේ ආධිපත්‍යය සහ ආයතනික විශ්වාසය සම්බන්ධ පාලන අවදානමකි. බලයට කෙටි මාර්ග සොයන දේශපාලන පිරිස් අපරාධ ජාල සමග ඍජු හෝ වක්‍ර සම්බන්ධතා ගොඩනගන්නේ නම්, එහි මිල ගෙවන්නේ ඔවුන් නොව ජාතික ආරක්ෂාවයි; තරුණ පරපුර සහ උපනූපන් පරම්පරාවයි. ඒ නිසා මෙවැනි සම්බන්ධතා පිළිබඳව ජනතාවත්, නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන ආයතනත් ඉතා දැඩි අවධානයෙන් සිටිය යුතුය.

ප්‍රශ්නය, පුද්ගලයකු වරදකරු ද නැද්ද යන්නට පෙර, අපරාධ ජාලවලට දේශපාලන, ආයතනික හෝ සමාජ ආරක්ෂාව ලැබිය හැකි මාර්ග කෙතරම් විවෘත ද යන්නයි. නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන ආයතන තුළ කාන්දු වීම්, තෝරාගත් ක්‍රියාත්මකභාවය හෝ බලවත් පුද්ගලයන්ට විශේෂ වරප්‍රසාද පෙනේ නම්, ජනතාවගේ නීති විශ්වාසය දුර්වල වේ. එවිට අපරාධ ජාලය ශක්තිමත් වන්නේ තුවක්කුවෙන් පමණක් නොව, රාජ්‍යයේ දුර්වලතාවෙන්ය.

 

ජනවරමේ ආරක්ෂාව

ජාතියේ අනාගතය රැකීම සඳහා මත්ද්‍රව්‍ය ජාලවලට එරෙහිව ජනාධිපතිවරයා දක්වා ඇති දැඩි ස්ථාවරය හමුවේ, ජනාධිපතිවරයාගේ ආරක්ෂාව සහතික කිරීම රජයේ පළමු සහ අත්‍යවශ්‍ය වගකීමකි. එය පුද්ගලයකුට දෙන විශේෂ වරප්‍රසාදයක් නොව, ජනතාව දුන් ජනවරම ආරක්ෂා කිරීමේම කොටසකි. ඒ සමගම, එම ආරක්ෂාවේ ගැඹුරු අර්ථය සම්පූර්ණ වන්නේ, අපරාධ ජාලවලට රාජ්‍ය පද්ධතිය තුළ ක්‍රියා කිරීමට, තොරතුරු ලබා ගැනීමට, ආරක්ෂාව සෙවීමට, ආයතනික ප්‍රමාද ඇති කිරීමට, වැරැදි මහජන ආඛ්‍යාන පැතිරවීමට හෝ නීති ක්‍රියාවලියට බලපෑම් කිරීමට කිසිදු අවකාශයක් නොලැබෙන ලෙස ආයතන ශක්තිමත් කළ විටය.

ඒ නිසා ජනවරම රැකීම යනු, ජනාධිපතිවරයාගේ ආරක්ෂාව දැඩිව සහතික කිරීමත්, ඒ සමගම නීතිය අඛණ්ඩව ක්‍රියාත්මක වන, ආයතන සම්බන්ධිකරණයෙන් ක්‍රියා කරන, බලවත් පුද්ගලයන්ට විශේෂ වරප්‍රසාද නොලැබෙන, තොරතුරු විනය රැකෙන, විමර්ශන සහ නඩු ක්‍රියාවලි විශ්වසනීය ලෙස ඉදිරියට යන පාලන පද්ධතියක් ගොඩනැඟීමත් යන දෙකම එකට සිදු විය යුතු ක්‍රියාවලියකි.

වත්මන් රජය මේ දිශාවට ගෙන යන ආයතනික ශක්තිමත් කිරීම, පාර්ලිමේන්තු අධීක්ෂණ, දූෂණ විරෝධි ක්‍රියාමාර්ග, නීතියේ සමාන ක්‍රියාත්මකභාවය සහ වින්දිත-කේන්ද්‍රීය පාලන ප්‍රතිචාර වැනි ක්‍රියාමාර්ග තවදුරටත් පද්ධතිගත කළ යුතුය. ජනවරම රැකෙන්නේ ජනාධිපතිවරයා තනිවම වැඩ කිරීමෙන් නොව, අමාත්‍යාංශ, ලේකම්වරුන්, ස්වාධීන කොමිෂන්, නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන ආයතන සහ පාර්ලිමේන්තු අධීක්ෂණ ව්‍යුහයන් එකම ප්‍රතිසංස්කරණ පද්ධතියක් ලෙස ක්‍රියා කිරීමෙනි.

මෙම අර්ථයෙන් රජයට ඇති අවදානම අනිවාර්යය හෝ ක්ෂණික තර්ජනයක් ලෙස කියවිය යුතු නැත. එය ගැඹුරු පාලන අවදානමකි. ප්‍රතිසංස්කරණ ජනවරම සහ දුර්වල පාලනයෙන් වාසි ලබාගත් පැරැණි ජාල අතර ගැටුමක් ඇති විට, ආයතන විනයගතව, නීතිගරුකව හා සම්බන්ධිකරණයෙන් ක්‍රියා කරන්නේ නම් අවදානම කළමනාකරණය කළ හැකිය. එබැවින්, වත්මන් රජයේ ප්‍රධාන වගකීම වන්නේ නීතිය, ආයතන, විනිවිදභාවය සහ වගවීම මත පදනම් වූ තිරසාර ප්‍රතිසංස්කරණ පද්ධතියක් බවට පත් කිරීමයි.

 

විසඳුම වඩා හොඳ පාලනයයි

ජනවරම රැකීමේ සැබෑ පිළිතුර වන්නේ වඩා හොඳ පාලනයයි: අඛණ්ඩ නීති ක්‍රියාත්මකභාවය, ආයතනික සම්බන්ධිකරණය, විශේෂ වරප්‍රසාද අඩු කිරීම, තොරතුරු විනය, විශ්වසනීය නඩු ක්‍රියාවලි, ප්‍රසම්පාදන විනිවිදභාවය සහ රාජ්‍ය ආදායම් හා වියදම් පාරදෘශ්‍යභාවය ආදි පදනම් මත ප්‍රතිසංස්කරණ පද්ධතියක් ගොඩනැඟීමයි.

අද සටන නීති ආයතන තුළ පමණක් නොව, මහජන මනස තුළ ද සිදු වේ. “නීතිය තෝරාගත් ලෙස ක්‍රියාත්මක වේ”, “පද්ධති වෙනස අසාර්ථකයි”, “රජය පළිගන්නවා” වැනි ආඛ්‍යාන නිර්මාණය වුවහොත්, සත්‍ය නීති ක්‍රියාවලියට පවා මහජන විශ්වාසය පළුදු විය හැකිය. එබැවින්, සත්‍යය, නීතිය, විනිවිදභාවය සහ ආයතනික වගවීම එකම පද්ධතියක් ලෙස ක්‍රියා කළ යුතුය.

 

ජනතාවගේ භූමිකාව

ජනවරම රැකීම රජයේ පමණක් වගකීමක් නොවේ. ජනතාවට ද මෙහි භූමිකාවක් ඇත. තහවුරු නොකළ කටකතා, භීතික ආඛ්‍යාන, අපරාධ ජාලවලට ප්‍රයෝජනවත් වන වැරැදි තොරතුරු සහ නීතියට පෙර සමාජ තීන්දුවලට ඉඩ නොදීම ජනතාවගේ වගකීමකි.

එසේම, ජනතාව ඉල්ලා සිටිය යුත්තේ පුද්ගල භක්තිය නොව, නීතියේ සමාන ක්‍රියාත්මකභාවයයි. බලවත් පුද්ගලයන්ට වරප්‍රසාද නොලැබීම, විමර්ශන ප්‍රමාද නොවීම, දූෂණ විරෝධය තෝරාගත් ක්‍රියාවලියක් නොවීම සහ මත්ද්‍රව්‍ය ජාලවලට ආරක්ෂාව සපයන බල සම්බන්ධතා නීතිය ඉදිරියට ගෙන ඒමයි. සමාජ මාධ්‍ය අවකාශය ද වගකීමෙන් හැසිරිය යුතුය. නිගමනය

2024 ජනවරම රැකීම යනු, ආණ්ඩුවක් රැකීමක් නොවේ. එය නීතියේ ආධිපත්‍යය, දූෂණ විරෝධය, මත්ද්‍රව්‍ය ජාල මර්දනය, රාජ්‍ය විනය සහ පද්ධති වෙනස සඳහා ජනතාව දුන් ප්‍රතිපත්තිමය භාරය රැකීමකි. මෙම ජනවරම රැකිය යුත්තේ පක්ෂ භක්තියක් නිසා නොව, ජනතාව දුන් ප්‍රතිසංස්කරණ අරමුණ අපරාධ, දූෂණ, ආයතනික කාන්දු වීම් සහ අඳුරු බල ජාලවලට යටත් නොවිය යුතු බැවිනි. සැබෑ පද්ධති වෙනස යනු, නීතියට යටත්, ආයතනිකව ශක්තිමත්, අපරාධ ජාලවලට නොනැමෙන රාජ්‍යයක් . ගොඩනැඟීමයි.

 

(***)

රුහුණු විශ්වවිද්‍යාලයේ

ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්ය, ආචාර්ය

චන්දික ගුණසිංහ