දුම්රිය වැඩ වැරුමෙන් සේවකයෝ අපහසු තාවයට

ඇත්තෙන්ම, මේ රටේ හරි හමන් නීතියක් නැහැ. අහිංසක මගීන් හිරිහැරයට පත්කරන මේ අමනයින්ට දඬුවම් දෙන්න. මේ වසංගත බෝවෙන කාලේ මීටරේ පරතරය තියාගෙන කොහොමද මේ මිනිසුන් ගම්බිම් බලා යන්නේ කියා කොවිඩ් හමුදාපතිවරයාට වත් නිකමටවත් හිතුනේ නැති හැටි.. නිරෝධායන නීතිය උල්ලංඝනය කරයි කියා මොවුන්ට දඬුවම් දෙන්න තිබුණා. ඒත්, කෝ ඒවාට මොළේ...? තමන්ගේ අයිතිවාසිකම් දිනාගන්න මගීන්ව බිල්ලට දෙන ප්‍රවාහන සේවා තියෙන්නේ මේ රටේ විතරක් වෙන්න ඇති. කෝ මේ රතු සහෝදරවරුන්...? මේවාට විරුද්ධව සටන් කරන්න බැරුව ඇති ඒවාට තමන්ගේ අයත් සම්බන්ධ නිසා.. මේ කමකට නැති වැඩ පාලනය කරන්න 2/3 ක බලයක් තිබෙන පාලකයින්ට බැරි මන්ද? 2/3 ගත්තේ කොට්ටෙට තියන්න වෙන්න ඇති. නොයෙකුත් දුක් පීඩා, කම්කටොලු මැද සිටින ජනතාවට අද පොදු ප්‍රවාහන සේවයේ මුදල් දී හෝ ගමනක් යන්න බැරි මට්ටමට ඒවා පිරිහිලා. ස්ට්‍රයික් කාරයන්, උඩඟු සේවකයන් ආදීන්ගේ තාඩන පීඩනවලට ජනතාව ලක්වෙලා. ඒත්, පාලකයන් නින්දේ... විපක්ෂයත් එසේමයි. ඡන්ද ගොඩ වැඩිකරගන්න කහිනවා මිසක් සැබෑ ජනතා සේවයක් ගැන කැක්කුමක් ඇත්තේම නැහැ. මේවා දෙවියන්ටම පෙනීයන්..

මේ රට පව්කාර රටක් කරලා තියෙන්නේ රටේ මිනිසුන් විසින්මයි.

වසංගතයකට රට මුහුණදී සිටින අවධියක මෙම පිංපඩිලාභී ආයතනයේ සේවකයන් එය වර්ධනය වනසේ කටයුතු කරයි. PHI ට කෙළගැසූ මිනිසාට දුන් දඬුවම මෙහි සංවිධායකයින්ට ලබාදිය යුතුයි...

මොන ආණ්ඩුව ආවත් සදාකල් දුක් විඳින්නේ වැඩකරන සාමාන්‍ය අපි. දැන දැනම මේ අයවම පත් කරගන්න හරකුන්ට ජයවේවා.

පොහොට්ටුව විපක්ෂයේ හිටිය කාලේ.. මේ සිද්දීන් දැක්කාම, මහින්ද රාජපක්ෂ ජනතාවගෙන් ඇහුවේ ‘‘දැන් සැපද?‘‘ කියලා. ඉතින් දැන් අපි රාජපක්ෂ රජයෙන් මොකක්ද අහන්න ඕනේ..?

වැපිරූ අස්වැන්න නෙලන මිනිස්සු.

තවත් පක්ෂවලට බෙදිල‍ා, ආගම්වලට බෙදිලා වහල්ලු වගේ හුරේ දැම්මම ඔය ගායවල් නිට්ටාවටම සනීප වෙයි. බයියන් කිය කිය උන්නාම හරි...

69 ලක්ෂයේ ඡන්ද ප්‍රතිපල ලැබෙමින් පවතිනවා. අනේ මෙහෙමත් රටක්.

පින්තුර දකිනකොට බංග්ලාදේශයේ දුම්රිය සේවය මතක් වුණා. අගමැතිතුමාට එහෙ තත්වය හෙට බලාගන්න පුළුවන් වුණොත් ලොකු දෙයක්...

දැන් මේ විදියට රොත්ත බුරුත්තම එකට ඇලිලා යද්දි කොරෝනා නැති වෙයිද ? මේවට රජය වගකිවයුතු නොවේද ?

ජනාධිපතිතුමනි, මේ මාෆියාවෙන් අසරණ මගින් ගලවා ගැනීමට දුම්රිය සේවාව අඛණ්ඩව පවත්වාගෙන යාම සඳහා හමුදා අනුකණ්ඩයක් පුහුණු කරන්න.

තවකෙකු පීඩාවට පත් කරමින් දිනා ගන්න හදන ඉල්ලීම් වලට පැවැත්මක් හෝ වගතුවක් තියෙයිද? අනෙකාගේ දුක නොදැනෙන රාජ්‍ය නිලධාරීන් හා ජනතාවක් තමයි ලංකාවේ ජීවත් වෙන්නේ. මේ සියල්ල දකිමින් නොදැක්ක සේ ඉන්න පාලකයින් ඊටත් වඩා අන්තයි, අදමයි.

මාව ආයුධ පෙන්නන්න එක්ක යන්න...

නිමල් මයා වෙත.. කළයුත්තේ පුද්ගලීකරණය නොවේ.. යුද හමුදාවේ සියදෙනෙක් පමණ ඉන්දියාවට යවා දුම්රිය රියදුරන් ලෙස පුහුණුකර නිතරම සූදානම්ව තැබීමයි. මේ අයගේ අහංකාරකම බිංදුවටම බහීවි.

ස්ට්‍රයික් නිසා පීඩාවට පත් මගීන්ගෙන් සමහරක් රටේ පාලනය වෙනස් කළ 69 ලක්ෂයක් ඡන්දය ලබාදී, 2/3 නැතිව කරන්න බැරිව කියමින් 2/3ත් ලබාගත්තා.. දැන් ඉතින් මොකටද කියන්නේ?