ජයාරූප

සසර සහ බලය

සසර අනියතය. ඒ අනියත සියල්ල අතර බලයද වේ. බලය ඇතිවිට එය වටහා ගැනීමට අසීරු වනු ඇත.

චීවරය සහ නිල ඇඳුම

යුද්ධයක් වුවද සිදුකෙරෙන්නේ සම්මුතීන්, සම්ප්‍රදායන් හා නීතියට යටත්වය. එකී සීමාවන් උල්ලංඝණය කළ විට “යුද අපරාධ” චෝදනා නැගේ. යුද සදාචාරය යනු එබඳු චෝදනා පැන නොනගින ලෙස යුද වැදීමය.

දැයක කුසගිනි නිවා දැයෙන් සමුගත් බත් දුන් පියා

රටේ ජනතාවගේත් එක්සත් ජාතික පක්ෂයේත් බහුතරයකගේ ඉල්ලීම මත එතුමාට අගමැති ධුරය භාරගැනීමට සිදුවූයේ එබැවිනි. පදවි, තානාන්තර, ගැන කිසි විටෙකත් එතුමා උනන්දුවක් දැක්වූයේ නැත. දේශපාලන ක්ෂේත්‍රයට සේනානායක මහතා කැඳවා ගෙන ආවේද අකමැත්තෙනි. ඔහුගේ නිහතමානී සහ අවංක බව දැන සිටි නිසාම ජනතාව එතුමා බලයෙන් මෙන් දේශපාලනයට කැඳවා ගත්හ.

71 අරගලයේ උත්පත්ති කතාවෙන්

ශ්‍රී ලාංකේය විප්ලවයේ නිර්මාණශීලී සංනිවේදකයා

ලෝකය පුරා මාක්ස්වාදය ස්ථාපිත කිරීම උදෙසා වැඩ කළ නායකයෝ සාම්ප්‍රදායික හා නූතන ජන සංනිවේදනයේ හැකියාව පිළිබඳව විශ්වාසය තැබූහ. විශේෂයෙන් මුද්‍රිත හා විද්‍යුත් මාධ්‍යයේ බලය පිළිබඳව ඔවුහු නිරීක්ෂණාත්මකව පසුවූහ. එයින් තොරව මිනිසුන් අතර සංනිවේදනය තරමක් දුෂ්කර වන බව ඔවුන් දැන සිටියේ තමන්ගේම අත්දැකීම් සම්භාරයෙනි.

ශ්‍රී.ල.නි.ප.ය හැරදා ගිය පක්‍ෂ ලේකම්වරු

1951 සැප්තැම්බර් 02 වැනි දින කොළඹ නගරශාලාවට රැස්වූ එස්. ඩබ්ලිව්. ආර්. ඩී. බණ්ඩාරනායක මහතා ප්‍රමුඛ පිරිස නව පක්ෂයක ආරම්භය සනිටුහන් කරමින් සම ලේකම්වරු වශයෙන් තිදෙනෙකු පත්කර ගන්නාලදී. බර්නාඞ් අලුවිහාරේ, බද්උද්දීන් මොහොමඞ් හා එස්. තංගරාජා යන මහත්වරුන් ඒ තිදෙනායි.

වැලිකඩ ජරමර

මඩකළපුවේ සිට බන්ධනාගාරයට රැගෙන ආ බාලවයස්කාර එල්.ටී.ටී.ඊ. සාමාජිකාවක් සිහිවිකල් තත්ත්වයට පත්වූවාය. බන්ධනාගාර වැසිකිළිය තුළදී අනෙකුත් රැඳවියන් පහරදීම හේතුවෙන් ඇය එම තත්ත්වයට පත්වූ බව බන්ධනාගාරයේ වෛද්‍යවරුන් විසින් නිලධාරිනියන්ට දන්වා තිබූ බව මම දැනගත්තෙමි.

65 වසරකට පෙර දැයට අහිමි වූ ජාතියේ පියා

දේශයකට හෝ ජාතියකට වීරයන් බිහි වන්නේ යුගයේ අවශ්‍යතාව අනුව යැයි කියමනක් තිබේ. එසේ සලකන කල මහාමාන්‍ය ඩී. ඇස්. සේනානායක මැතිතුමාගේ චාරිතාපදානය සහ එතුමාගේ ජාතික ආගමික සේවය පිළිබඳව අවධානය යොමු කළ යුතු වන්නේ එකී පසුබිමට අනුගතවය. ඩී. ඇස්. සේනානායක මැතිතුමා සහ එතුමාගේ සමකාලීන සටන් සගයන්ගේ ඓතිහාසික කාර්යභාරය නොවන්නට ශ්‍රී ලංකා මාතාව තවත් බොහෝ කාලයක් බි්‍රතාන්‍ය හිරු නොබසින අධිරාජ්‍යයේ යටත් විජිතයක් ලෙස පවතින්නට ඉඩ තිබුණි.

අගමැතිනිට අපි කියන්නේ කස්ත්‍රෝ වගේ කෙළින් ඉන්න

එස්. ඩබ්ලිව්. ආර්. ඩී. බණ්ඩාරනායක මහතා එක්සත් ජාතික පක්ෂ රජයේ තමා දැරූ සෞඛ්‍ය හා පළාත් පාලන අමාත්‍ය ධුරය සහ පාර්ලිමේන්තුවේ සභා නායක ධුරය හැර දමා 1951.07.12 දින තම සමීපතම සගයන් 5 දෙනෙකු සමග විපක්ෂයට එක් වීම මෙරට දේශපාලන ගමන් මඟේ සුවිශේෂී හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් විය.

මහ මඟදී දිවියෙන් සමුගත් රතු සෙන්පති සරත් මුත්තෙට්ටුවගම

දිනපතාම රිය අනතුරු ගැන පළවන මාධ්‍ය වාර්තාවලින් පුවත්පත් පිටු පිරීගොස් ඇත. එවැනි වාර්තාවක් නොමැති දිනයක් නැති තරම්ය. මේ අනතුරු නිසා සිදුවන ජීවිත හානිද අපමණය. රටට ප්‍රයෝජනවත් මිනිස් ජීවිත මෙසේ විනාශවී යාම ජාතික උවදුරක් පමණට මහා ඛේදවාචකයක් බවට පත්ව ඇති බව තතු දන්නෝ පවසති.

ජනපති ප්‍රේමදාසගේ ‘සිංහාසනය’

ආර්. ප්‍රේමදාස මහතා මහනුවරට පැමිණි අවස්ථාවක ඩී. ඇස්. සේනානායක වීදියේ හොඳ හිත මුද්‍රණාලයේ ඉහළ මාලයේ පිළියෙල කර දුන් බූරු ඇඳක නිදාගෙන, රාත්‍රිය ගත කළ අවස්ථාවක් තිබූ බව එක්සත් ජාතික පක්ෂ ආණ්ඩුවල ප්‍රබල ඇමැතිවරයකු වූ ඒ. රත්නායක මහතාගේ පුත් තෙල්දෙණිය මහජන බැංකුවේ කළමනාකරු ලෙස සේවය කළ ලක්ෂ්මන් රත්නායක මහතා දිනක් මෙම ලියුම්කරුට පැවසුවේය.

බිහිසුණු යුද්ධයේ අවසන් දින කිහිපයෙන්...

යුද්ධය නිමාවීමට වසර දෙකකට පමණ පෙර සිට එල්.ටී.ටී.ඊ සංවිධානය බලවත් අර්බුදයකට ගොදුරු වී සිටියේය. එයට හේතුව සංවිධානයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ නායකයන් කිහිප දෙනෙකුම විවිධ රෝගාබාධයන්ට ගොදුරු වී සිටීමය. වයස අවුරුදු පනහ පසු කර සිටි ඔවුහු සුවබර නින්දක්, පෝෂ්‍යදායි ආහාරයක් නොලැබීම, කලට වෙලාවට ආහාර නොගැනීම වැනි කාරණා නිසා අධික රුධිර පීඩනය, දියවැඩියාව, කොඳු ඇට පෙළ ආශ්‍රිතව හටගන්නා විවිධ ආබාධයන්ට ලක් වී සිටියහ.