ශ්‍රී ලංකාවේ ආහාර සුරක්ෂිතභාවය හා  පෝෂණ සංවාදය පිළිබඳව විමසුමක් 
ශ්‍රී ලංකාවේ පාම් තෙල් පිළිබඳ වූ සංවාදය කාලයක සිට පවතී. බොහෝ දෙනා එය සෞඛ්‍යයට අහිතකර, විෂකර හෝ රටට අහිතකර ආනයන භාණ්ඩයක් ලෙස සලකනු ලබයි. සමාජ මාධ්‍ය, ජනප්‍රිය කථිකා සහ සමහර විට දේශපාලන ප්‍රකාශවලද පාම් තෙල් පිළිබඳ දැඩි විවේචන ඇසෙයි. එහෙත් මෙම විවේචන බොහෝ විට විද්‍යාත්මක සාක්ෂි මත නොව, හැඟීම් සහ ජනප්‍රවාද මත පදනම් වූවක් බව සැලකිල්ලට ගත යුතුය.

 ලෝකය භාවිත කරන තෙල් ලබාගන්නා  ශාක ආශ්‍රිත වගාවක් 
පාම් තෙල් (Elaeis guineensis) යනු ලෝකය පුරා වැඩිම ලෙස භාවිත ආහාරයට ගනු ලබන තෙල්වලින් එකකි. එය ආහාර කර්මාන්තයේ පමණක් නොව, සබන්, ඩිටර්ජන්ට්, කොස්මෙටික්, ඖෂධ සහ ජෛව ඉන්ධන කර්මාන්තවලටත් අත්‍යවශ්‍ය අමුද්‍රව්‍යයකි. අද ලෝකයේ බිලියන තුනකට අධික ජනතාවක් දෛනිකව පාම් තෙල් භාවිත කරයි.
කෘෂිකාර්මික කාර්යක්ෂමතාවෙන් බලන විට, ඔයිල් පාම් වගාවට සමාන තවත් තෙල් ලබාගන්නා වගාවක් නොමැති බව විද්‍යාත්මකව පිළිගැනේ. 
හෙක්ටයාර් 0.27ක් පමණ භූමි ප්‍රමාණයකින් මෙට්‍රික් ටොන් එකක් පාම් තෙල් නිෂ්පාදනය කළ හැකි අතර, සෝයා බෝංචි වැනි වෙනත් තෙල් ලබාගැනීම මූලික කරගත් වගා සඳහා එයට වඩා දහගුණයකට ආසන්න භූමි ප්‍රමාණයක් අවශ්‍ය වේ. 
මේ හේතුවෙන්, ලෝක වෙළෙඳපොළේ භාවිත වන ශාකමය තෙල් නිෂ්පාදනයෙන් සාමාන්‍යයෙන් සියයට 40කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් පාම් තෙල් විසින් සපයයි.

 ශ්‍රී ලංකාව තුළ පාම් තෙල් විරෝධය මැද  ඉහළ භාවිතය 
ශ්‍රී ලංකාවේදී, පොල්තෙල් පසුපසින් දෙවනුව වැඩිම ලෙස භාවිත වන ආහාර තෙල් වර්ගය වන්නේ පාම් තෙල්ය. එහෙත් විශේෂයෙන්ම පාරිභෝගික මට්ටමේදී එයට එරෙහි දැඩි විරෝධයක් පවතී. ඇතැම් අය කියා සිටින්නේ ආනයන කරන කිරිපිටිවලට පාම් මේද මිශ්‍ර කර ඇති බවය. එසේ චෝදනා කළත් ඒවාට විද්‍යාත්මක පදනමක් නොමැත.
මෙම විරෝධය අතරම, පාම් තෙල් ආනයනය පසුගිය වසර දහයකට ආසන්න කාලය තුළ අඛණ්ඩව ඉහළ ගොස් ඇත. 2019 වසරේදී පමණක් ශ්‍රී ලංකාව මෙට්‍රික් ටොන් 220,000කට අධික පාම් තෙල් සහ පාම් මේද ආනයනය කර ඇත. ඉහළ පොල් මිල, අඩු නිෂ්පාදන වියදම සහ වෙළෙඳපොළේ ඉල්ලු‍ම හේතුවෙන්, පාම් තෙල් වඩාත් මිලදී ගත හැකි සහ ස්ථායී විකල්පයක් වී ඇත.

 සෞඛ්‍ය චෝදනාවලට  විද්‍යාත්මක පිළිතුර 
පාම් තෙල් පිළිබඳ ප්‍රධාන සෞඛ්‍ය චෝදනාව වන්නේ එහි සංතෘප්ත මේද අන්තර්ගත බවය. එහෙත් මේද සංයුතිය ගැඹුරින් විමසා බැලූ විට, පාම් තෙල් තුළ සංතෘප්ත මේද සියයට 46ක්, ඒක-සංතෘප්ත මේද සියයට 44ක් සහ බහු-සංතෘප්ත මේද සියයට 10ක් පමණ අඩංගු වේ. මෙය සමබර සංයුතියක් ලෙස සැලකිය හැක.
සැලකිල්ලට ගත යුතු තවත් කරුණක් වන්නේ, පොල්තෙල් හි සංතෘප්ත මේද ප්‍රමාණය සියයට 90කට වඩා ඉහළ වීමයි. එසේම, පොල්තෙල් හි අඩංගු මයිරිස්ටික් අම්ලය, කොලෙස්ටරෝල් මට්ටම් ඉහළ දැමීමට වැඩි බලපෑමක් ඇති කරන අතර, පාම් තෙල් හි ප්‍රධාන සංතෘප්ත මේද වන පැල්මිටික් සහ ස්ටියරික් අම්ල එතරම් දැඩි බලපෑමක් නොමැති බව විද්‍යාත්මක අධ්‍යයන පෙන්වා දෙයි.

 උෂ්ණත්ව ස්ථායීතාව සහ ට්‍රාන්ස් මේද 
පාම් තෙල්වල ඇති විශාල වාසියක් වන්නේ, එය උෂ්ණත්වයට ඉතා ස්ථායී වීමයි. නැවත නැවත තෙල් බැදීමේදී, විෂකර සංයෝග හෝ ට්‍රාන්ස් මේද සෑදීම ඉතා අඩු මට්ටමක පවතී. ශ්‍රී ලංකාවේ සිදුකළ පර්‌යේෂණවලින් පෙන්වා දෙන්නේ, පාම් තෙල් භාවිත කර බැදූ ආහාරවල ට්‍රාන්ස් මේද ප්‍රමාණය, ජාත්‍යන්තර ආරක්ෂිත සීමාවලට වඩා පහළ මට්ටමක පවතින බවයි.
ඊට අමතරව, පාම් තෙල් තුළ ස්වාභාවික විෂ ද්‍රව්‍යයක් වන අෆ්ලටොක්සින් නොමැති වීමද ආහාර ආරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් වැදගත් කරුණකි. 
අෆ්ලටොක්සින් ශ්‍රී ලංකාවේ පොල්තෙල් නිෂ්පාදනවලදී නිතර හමුවන, සෞඛ්‍යයට දැඩි අවදානම් ඇති කරන ද්‍රව්‍යයක් ලෙස හඳුනාගෙන ඇත.

හැඟීම්වලින් බැහැරව සිතිය යුතු අවස්ථාව
පාම් තෙල් “විෂකර” යන අදහසට විද්‍යාත්මක පදනමක් නොමැති බව මෙතෙක් පවතින සාක්ෂි පැහැදිලි කරයි. 
එය සම්පූර්ණයෙන්ම සෞඛ්‍යයට අහිතකර තෙල් වර්ගයක් නොවන අතර, නිසි නියාමනය, ගුණාත්මක පාලනය සහ සීමිත භාවිතය යටතේ, ශ්‍රී ලංකාවේ ආහාර පද්ධතියට ප්‍රායෝගික දායකත්වයක් සපයන තෙල් වර්ගයක් වේ.

 නිගමනය 
ඉහළ ආහාර මිල, ආහාර සුරක්ෂිතභාවය සහ පෝෂණ අභියෝග මුහුණ දෙමින් සිටින ශ්‍රී ලංකාවට, පාම් තෙල් පිළිබඳ සංවාදය හැඟීම් සහ ජනප්‍රවාද මත නොව, විද්‍යාත්මක සාක්ෂි මත පදනම් විය යුතුය. 
කිසිදු ආහාර තෙල් වර්ගයක් සම්පූර්ණයෙන්ම අවදානම් රහිත නොවුවද, පාම් තෙල් පිළිබඳ අයථා අදහස් මත පදනම් වූ තීරණ රටේ ආහාර ආර්ථිකය සහ පාරිභෝගික තේරීම් දෙකම අසාධාරණ ලෙස සීමා කිරීමට හේතු විය හැකිය.