ශ්‍රී ලංකාවේ කුළුබඩු මුද්දරයටත් එයි

හොඳ අදහසක්, එය අපේ රටේ අපනයන අංශයටත් වක්‍රව සහයක් දක්වනවනේ. මුද්දරයක් කියන්නේ ඇත්තටම රටක් නියෝජනය කරන තානාපති කෙනෙක් වගේ. එයින් ලෝකයට තමන් අයත් රටේ ස්වභාවය, පරිසරය, කෘෂිකර්මය, ආර්ථිකය, තාක්ෂණය, අධ්‍යාත්මය, ජන ජීවිතය, අධ්‍යාපනය... වැනි නොයෙකුත් පැති හා හැඩතල කියාපානවා. මමත් විනෝදාංශයක් ලෙස මුද්දර එකතුකරනවා. මගේ මුද්දර එකතුව මගේ සීයාගෙන් මගේ පියාට මගේ පියාගෙන් මට.. ලෙස දියුණුවෙමින් දියුණු කරමින් ගෙන ආ අපේ රට පිළිබඳව සුන්දර කතා රාශියක් කියාපාන මුද්දර එකතුවක්. එහි වටිනාකම අධික වුනත්, මට නම් එහි නියම අගය ඇත්තේ එය බලා විඳින රස වින්දනයෙයි. රටක මුද්දර නිකුත් කිරීමේදී ඒ ඒ රටවල් වලට නොයෙකුත් නිර්නායකයන් තියෙනවා. මූලිකම නිර්ණායකයක් තමයි වාර්ෂික මුද්දර නිකුතුවේ ප්‍රමාණය සීමා කරගැනීම. (15 පමණ) මුද්දරයෙහි වටිනාකම රැඳී තියෙන්නේ ඒ මතයි. ඉල්ලුමට වඩා අඩු ප්‍රමාණයක් නිකුත් කිරීමෙන් එහි සංසරණ වේගය අඩුවෙනවා. එවිට එහි ඉල්ලුම් මිල ඉහල යනවා. එවිට ඒ රටේ මුද්දර වලට ලෝකයේ වඩා වටිනාකමක් ලැබෙනවා. අවාසනාවකට 1980 ගණන් වල සිට අපේ රටේ ඒ සම්ප්‍රදාය ගිලිහි යමින් තිබෙන නිසා අපේ මුද්දරවල ' වටිනාකම' බොහෝ පහළ අගයක් ගන්නේ.

මුද්දරෙන් ලැබෙන අදායම උත්සවෙටම වියදම් කරලා වගේ?

දේශපාලකයන්ම ඔය දේවල් විවෘත කරන්න ඕනෙද?

මැලේසියාවේ කුණු කූඩවල තියන කුළු බඩු ලංකාවට ගේනැල්ලා ලංකාවේ නමින් අනිත් රටවල් වලට බෙදාහැරීම ගැන ඉතා සැලකිලිමත් වෙන්න. මුද්දරයක් අච්චු ගහගත්තයි කියල අපේ රටේ නිෂ්පාදන ජාත්‍යන්තර වෙළඳපොලේ හොඳ තත්වයකට ගෙනඒමට අපහසුයි. එත් අපෙන් සුබ පැතුම් .

නුදුරු අනාගතේ කුළු බඩු දරුවන්ට උගන්වන්න වෙන්නේ මුද්දර පෙන්නලා. මොකද හැම පලකයාම ගොවියා රජා කරවන්න කියල ඇවිත් ගොවියා කපෝති කරනවනේ හැමදාම.

අනේ මට හදිස්සියේ මතක් වුනේ... බැරිද අර්ජුන මහේන්ද්‍රන්ගෙයි අර එයාව ගෙන්නලා පත්වීම දුන්න කෙනාගෙයි ඔලු දෙකේ රූප දාලා මහබැංකු වංචාවට ජයග්‍රාහී සිව් වසරයි කියලා මුද්දරයක් නිකුත් කරන්න? එතකොටවත් ඒ වටින ඔලු දෙකට තැපැල් කන්තෝරුවේදීවත් අඩු ගානේ දඩ බඩ ගාලා සීල් එකෙන් වත් රිදෙන්න වදිවිනේ?